Kutsal alanın ilk inşası, geleneğin söylediği gibi, muhtemelen Barbar istilaları sırasında gizlenmiş olan Madonna'nın bir heykelciğinin rastgele keşfinden dolayı onikinci yüzyıla kadar uzanıyor gibi görünüyor. 1715-1718 yılları arasında bir uzatma gerçekleştirildi. Cephe, dört sütunla desteklenen bir sundurma ile çok zariftir. Ondokuzuncu yüzyılda avondo kardeşler tarafından fresklendirilen iç mekan, tonozlu tavanlarla örtülmüş ve adak resimleri, popüler inancın tezahürleri ve “alınan lütuf”için şükran ile kaplanmıştır. 700'lü yılların üç ahşap sunağı ve on dördüncü yüzyılın çocuğuyla birlikte oturan mucizevi Bakire heykeli dikkat çekicidir. Cephenin iç pervazında, solda, ıhs'nin baş harfleri ve Vallaise'nin Kalkanı ile kazınmış” élémosinaire" olarak hizmet veren oval bir taş. Kilisenin önündeki meydanda 1642 tarihli maskeli sütunlu güzel bir çeşme ve tek bir taş bloğa oyulmuş bir küvet bulunmaktadır. Kilisenin arkasında, manzaranın ovaya doğru uzandığı zarif bir sundurmaya sahip çan kulesi ve hacılar evi bulunmaktadır.
