Mantua, cud Włoch

Historyczne centrum Mantui, znane jako "Paiolo" od nazwy jeziora, które zostało zasypane w połowie XVIII wieku, zostało otoczone od południa nowoczesnymi dzielnicami o stosunkowo ograniczonym zasięgu dopiero na początku XX wieku. jest to obszar znany jako "della terza cerchia" (trzeci krąg), w którym obecnie znajdują się nowoczesne dzielnice mieszkalne i obiekty sportowe. Główne zabytki historycznej przeszłości Mantui są zachowane głównie w dwóch pierwszych obszarach murowanych.Wspaniały Pałac Książęcy składa się z licznych budynków zbudowanych między 13 i 18 wieku, z których niektóre wychodzą na rozległy Piazza Sordello i otaczają ogrody i wewnętrzne place. To domy niezwykłe dziedzictwo sztuki, w tym dzieła Pisanello ('400), freski Giulio Romano, ołtarz Rubens i, w pobliskim zamku San Giorgio, z końca 14 wieku, słynny Bridal Chamber, freski Mantegna między 1465 i 1474.Ważny jest również średniowieczny kompleks Piazza delle Erbe, który skupia romańską Rotonda di San Lorenzo, Palazzo della Ragione, flankowany przez Wieżę Zegarową, oraz Palazzo del Podestà; Katedra, przebudowana w XVI wieku, z fasadą z XVIII wieku; kościoły, zaprojektowane przez Leona Battistę Albertiego, San Sebastiano (1460) i Sant'Andrea (1472-1699; kopuła tego ostatniego, pochodząca z XVIII wieku, jest dziełem Filippo Juvara); dom Andrea Mantegna (1476) Palazzo Te (1525-1535), znajdujący się poza trzecią linią murów w miejscu zwanym dawniej "tejeto" od stojących tam chat, zaprojektowany i efektownie ozdobiony przez Giulio Romano, z piękną loggią łączącą go z ogrodem exedra; Museo civico, z sekcjami sztuki egipskiej i nowożytnej oraz numizmatyki neoklasycystyczny Palazzo d'Arco (1782-1784), z salami o pięknym wyposażeniu; barokowy teatr naukowy lub akademicki, znany również jako "il Bibiena", dzieło architekta Antonio Galli Bibiena (1769); wreszcie Muzeum Diecezjalne, na dużym Piazza Virgiliana z widokiem na jezioro Mezzo, w którym znajdują się biżuteria sakralna i zbroje z XV i XVI wieku.W Palazzo del Podestà mieści się małe muzeum poświęcone wielkiemu kierowcy wyścigowemu Tazio Nuvolari, który urodził się w Mantui.Pochodzenie miasta Mantua jest prawdopodobnie etruskie. Starożytna Mantua była niewielkim ośrodkiem warownym, położonym prawdopodobnie na terenie zajętym później przez wczesnośredniowieczne miasto, na północno-wschodnim krańcu dzisiejszego miasta.Wergiliusz urodził się tam w 70 roku p.n.e. Po zakończeniu długiego okresu najazdów barbarzyńskich, w X wieku stało się dominium rodu Canossa, następnie, od pierwszej połowy XII wieku, nadało sobie porządki gminne i mogło rozszerzyć się na południe dzięki wielkiemu dziełu hydraulicznemu, które w 1190 roku ograniczyło i zmieniło pobliskie bagna, utworzone przez rzekę Mincio, w cztery jeziora.Druga linia murów, wzniesiona na południe od pierwszej, służyła do obrony miasta, które teraz stało się wyspiarskie dzięki wykopaniu Rio, kanału, nadal częściowo istniejącego, który przecinając miasto łączył jezioro Superiore z jeziorem Inferiore i na którego brzegu zbudowano port Catena. Od roku 1273 do 1328 Mantuą rządzili Bonacolsi, którzy przejęli miasto. W tym czasie rozpoczęła się trwająca prawie cztery wieki era Gonzagów.Pod panowaniem Gonzagów miasto Mantua stało się jednym z największych ośrodków sztuki we Włoszech.W międzyczasie trwała stopniowa ekspansja na południe, co doprowadziło do wyposażenia Mantui w trzecią linię murów, na wysokości dzisiejszego Viale Risorgimento. Gonzagowie, markizowie od 1433 r., książęta od 1530 r. (Księstwo Mantui), stworzyli rozległy i wystawny dwór, na którym gościli wielcy artyści, w tym Pisanello, Alberti, Andrea Mantegna i Giulio Romano. Jednak wojna o sukcesję, złupienie przez obce wojska najemne (1630) i dżuma spowodowały upadek Mantui i oddały ją pod panowanie Austrii (1707).Podczas tej dominacji została przekształcona w jedną z twierdz-miast Czworoboku, aż do 1866 roku.