Pelmo ([Sass de] Pelf in ladino, Pelego in cadorino [bez źródła]) - szczyt w Dolomitach Zoldo (Prowincja Belluno), osiągający 3168 m n. p. m. Góra jest bardzo osobliwa, ponieważ jest podzielona na dwa główne masywy: właściwe Pelmo w centrum i Pelmetto (2990 m) na Zachodzie. Pomiędzy nimi znajduje się szczelina, wąwóz, którego kulminacją jest wąski widelec (2726 m).
Inną cechą góry jest obecność Walonu (którego górna część nazywa się Vant), dużego cyrku lodowcowego otwartego na południowy wschód i dobrze widocznego z Doliny Boyte. To przywiązuje góry w postaci ogromnego siedzenia, z wierzchołkowego grzbietu zrobić z kraty i tzw Ramię Południe (3.061 M) I Ramię Wschód (3.024 m) z podłokietnikami, tak wiele, aby być nazywany El Caregón de ' l Boga ("tron Boga"), lub TRON Attyli.
Strona północna jest bardziej przegubowa, składająca się z Crode Forca Rossa (2737 M), które ciągną się na północ ze szczytami Val d ' Archa (2626 m). Pomiędzy nimi a samym Pelmo rozwija się wąwóz zwany Val d ' Archa, w którym znajduje się pole śnieżne o tej samej nazwie.
Monte Pelmo jest znany nawet z punktu widzenia paleontologii: u podnóża Pelmetto, na wysokości 2050 m, nie daleko od schroniska Staulanza, został odkryty przez badacza Vittorino cazzetta w Pescul kamień z odciskami dinozaurów. Odlew głazu ze śladami można zobaczyć w Muzeum Miejskim Selva di Cadore, nazwanym na cześć Cazzetty, aw tym samym muzeum można również zobaczyć szkielet myśliwego mezolitu odkryty przez tę samą Cazzetta na Alpe Mondeval, między Pelmo i lasta de Formin.
U jego podstawy wznoszą się trzy schroniska alpejskie: rifugio Venezia-Alba Maria De Luca (1947 m, na wschodzie), rifugio Città di Fiume (1918 m, na północnym zachodzie) i rifugio Passo Staulanza (1766 m, na Zachodzie).
