Muzeum Miejskie ma swoją siedzibę od 1957 roku w Palazzo Neri Orselli. Jeden z bardzo rzadkich przykładów w Montepulciano, który zachowuje pamięć o XIV-wiecznej architekturze cywilnej.Znajduje się tu Galeria Sztuki Crociani, składająca się z około stu osiemdziesięciu obrazów z XIV i XIX wieku, zebranych i przekazanych gminie przez pierwszego biskupa katedry Francesco Crociani.
Urodzony w Montepulciano w 1781 roku, Crociani udało się stworzyć znaczną kolekcję obrazów, które dobrze odzwierciedlają gusta i trendy w sztuce swojej epoki. Kolekcja obejmuje głównie prace z lat 600. i 700. środowiska florenckiego i Bolońskiego, a także obrazy artystów z Holandii. Do tego rodzaju "galerii" należą obrazy historii i postaci świętej i świeckiej, portrety, pejzaże, sceny rodzajowe i martwe natury.
W Muzeum wyróżnia się zatem dzieła artystów ze szkoły Siena (Antonio Bazzi mówi Sodoma, Alexandre Cotta, Rutilio Manetti, Deifebo Burbarini), Fiorentina (Giovannantonio Laponii, Giovanbattista Naldini, Santi di Tito, so Suttermans, Pierre Dandini), Romana (Giovanni Antonio Galli powiedział, że od miecza), emiliana (Prospero Fontana, Agostino Carracci, Cristoforo Munari) i flamandzkiej (Jan Miel, Abraham bloemart).
Muzeum Miejskie Montepulciano-Pinacoteca Crociani jest także domem dla innych ważnych dzieł pochodzących z XIX-wiecznego tłumienia lokalnych klasztorów i XVI-wiecznej serii terrecotes Della Robbia. Kolekcja jest ważna nie tylko ze względu na wysoką jakość prac, ale także ze względu na ich ścisły związek z historią Montepulciano. Tutaj, w rzeczywistości, dwa ołtarze Bóg Ojciec beneficjent, już w Pałacu miejskim, a ramka przedstawiająca Madonnę z Dzieciątkiem, już w Pałacu kapitana, na zlecenie Andrea della Robbia od 1484 do początku 1525.
Począwszy od 2000 roku, ponadto Muzeum Policji posiada bogatą sekcję archeologiczną, która obejmuje eksponaty, Etrusków i Rzymian znalezionych na terenie Montepulciano, a zwłaszcza w nekropolii Acquaviva, w sąsiedztwie strategicznie ważnej osi drogowej, między zamkniętymi i Arezzo. Materialne świadectwa nekropolii obejmują chronologiczny łuk około czterech wieków, od drugiej ćwierci VI do II wieku p. n. e.
