Narodowe Muzeum Archeologiczne Eboli i środkowego Valle del Salé, otwarte dla publiczności od marca 2000 r., znajduje się w dawnym klasztorze San Francesco, monumentalnym kompleksie, który pochodzi z XIII wieku i który został gruntownie przebudowany w XVI wieku.
Instalacja, jeszcze nie zakończona we wszystkich sekcjach, jest zorganizowana zgodnie z kryteriami chronologicznymi. Pierwsza część poświęcona jest bardziej starożytne dowody zwrócone z terytorium ebolitana: dowody, począwszy od neolitu, Powyżej, Poniżej ilustracje z grobu, Odkryte w miejscowości Madonna łańcucha i danych w okresie Eneolitu (facjusz tzw "Gaudiego"). Dane pochodzące z epoki brązu dokumentują okupację terenów pagórkowatych przez małe osady związane z praktyką transhumansu i otwarte na kontakty ze światem zewnętrznym, o czym świadczy w XI wieku p. n. e.obecność ceramiki mykeńskiej.
Druga część poświęcona jest ekspozycji bogatych zestawów pogrzebowych, które, począwszy od epoki żelaza, wykazują znaczną ciągłość okupacji osady Eboli do epoki rzymskiej, kiedy Eboli (Eburum) przejmuje statut gminy.
Oprócz dokumentacji związanej z Eboli, trasa muzealna zawiera przykład znalezisk znalezionych w wiosce i Oliveto Sitra.
