Park Narodowy Naquane Rock Engravings w Capo di Ponte był pierwszym parkiem założonym w Valle Camonica w 1955 roku. Obszar ten zajmuje ponad 14 hektarów i jest jednym z najważniejszych kompleksów skał rytych na świecie. Wewnątrz, we wspaniałym leśnym otoczeniu, można podziwiać aż 104 wyryte skały, wyposażone w tablice informacyjne i podzielone na pięć łatwo dostępnych tras zwiedzania o długości około 3 km. Pełne zwiedzenie wszystkich tras zajmuje co najmniej 4 godziny.
Na tych dużych powierzchniach szaropurpurowego piaskowca, wygładzonych przez działanie lodowców, starożytni mieszkańcy Doliny tworzyli obrazy poprzez stukanie kamiennym instrumentem perkusyjnym lub, rzadziej, poprzez grawerowanie spiczastym narzędziem. Chronologia dziejów Parku mieści się między neolitem (V-IV tysiąclecie p.n.e.) a epoką żelaza (I tysiąclecie p.n.e.), choć nie brakuje rycin z okresu historycznego. Najlepiej reprezentowanym okresem jest z pewnością epoka żelaza, kiedy to dolinę zamieszkiwali Camunni ze źródeł rzymskich.
Niektóre skały są znacznych rozmiarów, jak np. skała nr 1, która uderza zwiedzających niezwykłym bogactwem i różnorodnością wyrytych figur, około tysiąca. Jest tu wiele figur zwierząt, uzbrojonych mężczyzn, pionowe ramy z ciężarkami, łopatki, budynki, znaki pucharów i labirynt.
Na wielu skałach dominują postacie ludzkie wykonane schematycznie, w tzw. pozycji modlitewnej: mają skierowane do góry ręce, przeciwstawne nogi i linearne ciało, z pewnymi odchyleniami. Badania pokazują długi czas trwania tego typu figur, który rozpoczął się w neolicie i trwał do początku epoki żelaza. Na skałach Parku mogą znajdować się wojownicy, jeźdźcy, zwierzęta, budowle, symboliczne postacie i inskrypcje kamuńskie, interpretowane niekiedy jako elementy scen o złożonym znaczeniu, ale należy zachować ostrożność. Bardzo często powierzchnie skalne były wielokrotnie grawerowane, nakładając na siebie postacie z różnych epok. Tak powstała np. tzw. "scena wiejska" ze skały 35, gdzie niektóre budynki nałożone na wcześniejsze sceny polowania na jelenie zdają się pokazywać wieś z jej zajęciami. Niektóre figury mają szczególną wartość artystyczną, jak np. słynne przedstawienie księdza biegnącego ze Skały 35. W niektórych przypadkach mamy prawdziwe boskie reprezentacje, jak w przypadku Skały 70, gdzie duża postać z oczywistym porożem jelenia jest interpretowana jako bóg Cernunnos, co znajduje porównania ze słynnym kociołkiem z Gundestrup (Dania).
