Neonowy Baptysterium prawosławnych

Baptysterium prawosławny, powiedział, nawet prawosławny, jest Baptysterium obecny w mieście Rawenna, zbudowany w V wieku i nazwany na cześć biskupa Neona, który uczynił go kontynuować budowę po jego poprzednik Niedźwiedź (†ca. 396). Nawrócenie ortodoksów należy rozumieć w rozumieniu epoki, która odnosiła się do chrześcijan "sprawiedliwego" nauczania w opozycji do herezji aryjskiej. Baptysterium znajduje się, od 1996 roku, na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO we Włoszech, w ramach seryjnego serwisu "wczesnochrześcijańskie zabytki Rawenny". Baptysterium rozpoczęto w pierwszych latach V wieku i ukończono około 450. Neon, około 458 r., interweniował w ważne prace konstrukcyjne, a zwłaszcza budowę kopuły, która została ozdobiona bogatą mozaiką, wciąż widoczną do dziś. Ze względu na typowe osiadanie Rawenny jest dziś pochowany około 2 metrów; w planie reprezentuje Ośmiokątny kształt, zgodnie z numerologią, która kojarzyła ósemkę ze zmartwychwstaniem, będąc sumą siedmiu, czasu plus jeden, Boga. Zewnętrznie ma prostą ceglaną okładzinę, w której absydiole pochodzą z X wieku, a pilastry i ślepe łuki pochodzą z oryginalnej konstrukcji i zostały zaczerpnięte z modeli północnych (por. Bazylika Palatyńska Konstantyna w Trewirze lub Bazylika San Simpliciano w Mediolanie). Stara tradycja, pozbawiona historycznych podstaw, chce, aby budynek został zbudowany nad kalidarią starożytnych łaźni rzymskich. Strop, pierwotnie plan, został zastąpiony kopułą (lekka rura gliniana) z inicjatywy nowonarodzonego dziecka, która wykonana również w dekoracji w postaci mozaiki. Nawet ściany zostały urządzone w tym czasie, a umieszczone na dolnym piętrze ślepe łuki na kolumnach, wewnątrz których umieszczone są płyty z porfiru i zielonego marmuru, wewnątrz paneli, geometryczne; przechowywanie zajęte przez mozaiki; w rejestrze powyżej, powtarzane są te same łuki, ale które zawierają z kolei trzy łuki nieletnich każdy, z centralnym jest to, co jest zajęte, z okna, a dwie boczne są ozdobione sztukaterią szesnastu proroków, dużych i małych (jeden łajdak przywrócenie na początku xx wieku, wierząc, że chodzi usunąć je, ale okaże się, potem z żalem, że były zamiast oryginałów Z V wieku, na których dziś podziwia tylko rekonstrukcje); nad łukami znajdują się freski z winorośli, pawie i inne symbole. Najważniejszym arcydziełem jest jednak mozaika sufitowa, w której różne przedmioty są prezentowane w trzech koncentrycznych pierścieniach: Pierścień zewnętrzny, na dole niebieski, ma szereg napowietrznych architektur, trójdzielne, z niszy lub esedra w środku każdego, otoczony przez dwie struktury naczyń po cztery kolumny po bokach, które tworzą efekt naprzemienny wklęsłe i wypukłe; jest to rodzaj "scen teatralnych" znajduje się w sztuce powieści, na przykład już na freskach Pompejów; w środku nisz znajdują się ołtarze, aby umieścić lub tronów puste sztandary Chrystusa. Druga grupa jest najbardziej interesująca i przedstawia Dwunastu Apostołów na niebieskim tle, z szaty (Toga i pallius) na przemian w kolorze białym i złotym, a z wieńcami w ręku do zaoferowania Chrystusowi. Fotografie mają jeszcze znaczną plastyczną konsystencję i poczucie ruchu, które świadczą o ciągłych relacji z otoczeniem Rzymskiego; w tym samym czasie wskaźnik relacji ze światem bizantyjskiej żywej kolorowości, monumentalności i hieratycznych figur. Apostołowie są przeplatani kandelabrami,a białe draperie zwisają z górnego koła, które tworzą kształt korony kwiatu. Wśród obrzędów przygotowawczych do chrztu, w inicjacji chrześcijańskiej, najważniejsze było to, że traditio symboli, czyli dać kandydatom catecumeni credo, czyli nauczanie, nauczanie i wręczanie za życie Karty fidei. Pośrodku koła na złotym tle znajduje się scena chrztu Jezusa ze Świętym Janem Chrzcicielem w akcie sprawowania sakramentu Chrystusowi zanurzonemu przed życiem w Jordanie; na rzece pojawia się również personifikacja po prawej stronie, podkreślona napisem iordañ n( nume Jordan), a nad Chrystusem góruje gołębica Ducha Świętego. Twarze Jezusa i Chrzciciela zostały przerobione w XVIII wieku, więc centralna część sceny z dobrze widocznymi konturami nie jest już oryginalna.