Oaza WWF jezioro St. Julians jest jednym z najważniejszych Mokradeł Basilicata. Pierwotnie stworzony do celów nawadniających i z zapory na rzece Bradano w latach 1950 i 1957, w 1976 roku jezioro San Giuliano stał się oazą ochrony i schronienia dla fauny osiadłych i wędrownych, w 1989 roku przez WWF i w 2003 roku w obszarze Ramsar, jeden z mokradeł o międzynarodowym znaczeniu dla fauny wodnej.
Obszar rezerwatu, położony w zachodniej części Basilicata, wpływa na gminy Matera, Miglionico i Grottole, i obejmuje część środkowego biegu rzeki Bradano w górę i w dół rzeki zapory, jezioro-które obejmuje około 8 km2 - i Gravina.
Uroczysko powyżej jeziora ma charakterystyczne cechy ekosystemu rzecznego, natomiast poniżej zapory rzeka płynie do głębokiego zagłębienia, czasem nawet 50 metrów.
