Ogród Botaniczny w Neapolu

Królewski Ogród Botaniczny w Neapolu jest jednym z największych i najbogatszych we Włoszech. Jego bogate zbiory obejmują nie tylko tysiące gatunków roślin zielnych, drzew i krzewów z całego świata, ale także okazy niemal wszystkich istniejących kwiatów. Ponadto szklarnie o różnych temperaturach, gorące, zimne i umiarkowane, pozwalają na uprawę roślin ze wszystkich szerokości geograficznych.Spacerując po ogrodzie można zafascynować się wieloma ważnymi kolekcjami, takimi jak kolekcja sukulentów czy kolekcja paproci drzewiastych, a nawet odurzyć się zapachem kolekcji starożytnych owoców cytrusowych. Część ogrodu poświęcona jest roślinom o wartości praktycznej, takim jak rośliny lecznicze, barwiące i esencjonalne.Już w 1615 roku wicekról hrabia Lemos zapowiedział utworzenie w Neapolu ogrodu botanicznego, ale projekt ten nigdy nie został zrealizowany. Półtora wieku później, w 1777 roku, Ferdynand IV przewidział budowę Muzeum Historii Naturalnej i Ogrodu Botanicznego na terenie dawnego Palazzo degli Studi, który według jego planów miał stać się centrum wszelkiej działalności kulturalnej i naukowej w stolicy Królestwa. Na skonkretyzowanie projektu trzeba było jednak poczekać do dekady panowania francuskiego. Prace nad budową kompleksu trwały długo i były prowadzone z wykorzystaniem najlepszych ówczesnych ekspertyz naukowych; ostatecznie w 1807 roku, na mocy dekretu Józefa Bonaparte, powstał Królewski Ogród Roślin. Kiedy Burbonowie wrócili do władzy, entuzjastycznie promowali stworzenie publicznego ogrodu botanicznego, ponieważ dzięki temu kompleksowi można było pogłębić wiedzę o roślinach przydatnych dla rozwoju rolnictwa iNa terenie objętym Ogrodem Botanicznym znajduje się kilka historycznych budowli, począwszy od Serra Temperata, obecnie nazwanego na cześć profesora Aldo Merola, wybitnego botanika, który przez wiele lat był dyrektorem budynku. Został on zaprojektowany w 1807 roku przez architekta Giuliano De Fazio, który zaprojektował również schody z kamienia lawowego znajdujące się przy wejściu do Ogrodu na Via Foria. Jest to harmonijna, niedawno odrestaurowana budowla z długą fasadą, w której faliste półkolumny doryckie przeplatają się z ogromnymi łukowymi otworami zamkniętymi witrażami. W pobliżu głównego wejścia do Ogrodu znajduje się budynek, w którym mieści się Wydział Biologii Roślin Uniwersytetu Jagiellońskiego.Wydziału Matematycznego, Fizycznego i Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu w Neapolu. W miejscu, gdzie Sad graniczy z Albergo dei Poveri, znajduje się "zamek", nazwany tak ze względu na dwie piękne okrągłe wieże, które wyznaczają jego fasadę. Budynek pochodzi z XVII wieku i prawdopodobnie nigdy nie pełnił funkcji obronnej, biorąc pod uwagę jego położenie w meandrach Ogrodu Botanicznego. Na planach z XIX wieku zamek oznaczony jest jako "Dom dla dyrektora Szkoły Botaniki". W tym obiekcie, który z czasem przeszedł kilka remontów, na pierwszym piętrze mieszczą się biura i biblioteka, a na drugim Muzeum Etnobotaniki i Paleobotaniki, które śledzi pochodzenie grup roślin, które ujawniły się na ziemi w ciągu różnych epok, oferując w ten sposób pełny historyczny obraz żyjących gatunków.