Orvieto Katedrali

Papa Nicholas IV tarafından kutsanan ve eski Aziz Mary katedral kilisesi ile Aziz Constans kapitüler kilisesinin bulunduğu yere yerleştirilen temel taşının atılması 1290 yılına dayanmaktadır. Katedralin kim olduğu bilinmeyen ilk mimarı tarafından hazırlanan ilk plan, her iki yanında altı yarım daire yan şapel, çapraz tonozlu bir transept ve yarı silindirik bir apsise sahip üç nefli bir bazilika planı öngörüyordu.Nefler ve transept inşa edildikten sonra, taş işçiliği çatı seviyesine ulaştığında, Lorenzo Maitani'nin Orvieto'ya çağrılmasıyla çözülen inşaat alanı için kritik bir an meydana geldi. Resmi olarak transept duvarlarının varsayılan istikrarsızlığı ile gerekçelendirilen Sienalı mimarın müdahalesi, gerçekte tamamen teknik alanın ötesine geçerek, kentin siyasi ve sosyal tarihinin daha geniş bağlamında kök salan, zevk ve sanatsal programdaki derin bir değişikliği ifade ediyordu.Katedralin ilkel mimarisinin uyumlu birliğini ve sürekliliğini değiştiren Maitani, gereksiz ve 'çirkin' destek yapılarını inşa etti: payandalar, mahmuzlar, sivri kemerler ve dikkatini cephenin alt kısmının dekorasyonuna odakladıktan sonra, triküspidal çözümü tasarlayarak üst kısmı değiştirdi.Katedralin orijinal düzeni, yarım daire şeklindeki apsisin bugünkü kare tribünle değiştirilmesiyle daha da değiştirilmiştir (1328-1335); 1335 ve 1338 yılları arasında transept tonozlanmış ve daha sonra payandalar ve rampalı kemerler arasında oluşturulan boşluklara Onbaşı Şapeli (1350-1356), yeni Sacristy (1350-1365) ve Yeni veya Aziz Brizio Şapeli (1408-1444) inşa edilmiştir.1330'da ölen Maitani'den sonra çok sayıda usta inşaatın yönetimini devralmıştır: oğlu Vitale, Niccolò Nuti (1331-5), Meo Nuti (1337-9), tekrar Niccolò (1345-7), Andrea Pisano (1347-8), Nino Pisano (1349), muhtemelen Matteo di Ugolino da Bologna (1352-6), Andrea di Cecco da Siena (1356-9), Gül pencereyi borçlu olduğumuz l'Orcagna olarak bilinen Andrea di Cione (1359-80) ve cepheye on iki aediculayı ekleyerek Rönesans formlarını tanıtan Antonio Federighi (1451-6) de dahil olmak üzere diğer Sienalı mimarlar.1422-5 yıllarında kırmızı ve beyaz mermerden dış merdivenler inşa edilmiş; yaklaşık otuz yıl sonra da tribün ve şapellerin çatısının tamamlanmasıyla binanın gövdesi tamamlanmıştır.16. yüzyıldaki başarılar:16. yüzyılda, 14. yüzyıl tasarımıyla uyumu bozan bir yenileme hevesi, Katedral'in Trent Konseyi'nin emirlerine ve Maniyerist zevke göre bir Karşı-Reform kilisesine dönüşmesine yol açtı. Karşı cephe ve koridorlar, diğerlerinin yanı sıra Raffaello da Montelupo, Federico da Montelupo, Federico da Montelupo ve Federico da Battaglia tarafından hazırlanan ve yürütülen tek bir üslup ve ikonografik program tarafından kilisenin her tarafına yerleştirilen mermer heykellerle birlikte sağlanan tüm unsurlar olan sıvalar, freskler ve sunaklarla süslenmiştir: Raffaello da Montelupo, Federico ve Taddeo Zuccari, Girolamo Muziano, Simone Mosca ve Orvietani Ippolito Scalza ve Cesare Nebbia.Ayrıca 16. yüzyılda zemin yeniden yapılmış ve cephe tamamlanmıştır. İki yüzyıl sonra, en eski mozaikler kaldırılmış ve yerlerine kopyaları yerleştirilmiştir.