Paweł poza murami

San Paolo fuori le Mura to mocno odrestaurowana bazylika majorska z IV wieku i bazylika papieska poświęcona św. Pawłowi i zawierająca jego sanktuarium. Status bazyliki jest skomplikowany i może mylić.

Jest trzecią w godności bazyliką główną Rzymu, po San Giovanni in Laterano i św. Piotrze, i jest drugim co do wielkości kościołem w Rzymie. Kiedyś miała godność bazyliki patriarchalnej, będąc przypisana patriarsze Aleksandrii, ale ta godność została zniesiona i nie należy się już do niej odwoływać.

Bazylika i dołączony do niej klasztor są częścią Włoch, ale na mocy Traktatu Laterańskiego z 1929 roku obszar ten jest "eksterytorialny". Oznacza to, że Watykan jest całkowicie odpowiedzialny za jego administrację.

W praktyce jednak bazylika i klasztor są administrowane oddzielnie. Ta druga jest zarządzana przez własnego opata, ale ta pierwsza jest obsadzona przez pracowników watykańskich i opat nie ma tu żadnej jurysdykcji administracyjnej poza sprawami liturgicznymi i duszpasterskimi. Prezesem zarządu bazyliki jest "arcykapłan" (arciprete), a opat ma tytuł "wikariusza do spraw duszpasterskich" (Vicario per la Pastorale).

Il quadriportico è una maestosa architettura di 70 metri per 70. W jego wnętrzu znajduje się 150 kolumn granitu białego z Montòrfano. Zaprojektowany został przez Guglielmo Calderiniego i ukończony w 1928 roku.

PORTA CENTRALE jest operą Antonio Marainiego (1886-1963). Została wystawiona w latach 1929-1931. Wykonana jest z brązu, z dwoma łopatkami. La porta pesa circa 80 quintali, misura m. 7,48 di altezza, m. 3,35 di larghezza. Il piano iconografico, dettato dall'allora Abate Ildelfonso Schuster, mira ad esaltare la predicazione dei due Apostoli nel segno della croce. Questa percorre il portale da cima a fondo, lungo il montante è ornata da tralci di vite ad agemina di argento in cui sono raffigurati, entro ovali con fondo di lapislazzuli, i busti degli Apostoli. Sulla traversa della croce appaiono invece i simboli degli Evangelisti. Nei riquadri dei due battenti sono raffigurati episodi della vita degli apostoli Pietro e Paolo, tra cui l'episodio leggendario del "Domine quo vadis".

La STATUA AL CENTRO E SIMBOLOGIA DELLA SPADA. Wykonana przez Giuseppe Obici w 1850 r., przedstawia Apostoła z długą szpadą na dłoni. Perché L'Apostolo viene raffigurato sempre con la spada in mano? Perché fu lo strumento del suo martirio, ma soprattutto perché simboleggia la Parola di Dio di cui Paolo fu araldo e instancabile annunciatore. (Lettera agli Efesini 6,17; Ebrei 4,12) Nella mano sinistra tiene le Lettere che, destinate a Chiese e Collaboratori, ne fanno il primo e insuperato teologo del cristianesimo.

La STATUA DI SAN LUCA. W czterech kątach wielkiego Quadriportico znajdują się podstawy, z których tylko jedna jest wzmocniona przez statuę wykonaną w 1893 r. przez Francesco Fabi-Altini. Jest to figura San Luca, który był towarzyszem Paolo i w książce Atti degli Apostoli można znaleźć informacje na temat życia Apostoła.

La PORTA SANTA (m 3,71 x 1,82) Durante il Giubileo dell'anno 2000, il Cardinale Roger Etchegaray benedice il nuovo portale in bronzo dorato del varco della Porta Santa (v. cap. 1). Le tre formelle lette in verticale esprimono i tre anni preparatori al grande giubileo voluti da Papa Giovanni Paolo II: l'anno dedicato al Padre ricco di misericordia, allo Spirito Santo agente principale dell'evangelizzazione, al Figlio redentore. Alla base della porta si legge in latino: Ad sacram Pauli cunctis venientibus aedem - sit pacis donum perpetuoquoe salus; è un bel distico augurale che si rivolge ai pellegrini di tutti i tempi: a quanti vengono nel santo tempio di Paolo sia concesso il dono della pace e della salvezza eterna.

LETTURA DEL MOSAICO DELLA FACCIATA. Sulla facciata appare una variegata scena musiva eseguita dallo Studio Vaticano del Mosaico, su disegni di Consoni e Agricola, 1854-1874. Frammenti del precedente mosaico del Cavallini (XIII sec.) salvati dall'incendio, sono stati utilizzati per creare un nuovo mosaico all'interno dell'Arco trionfale (v. cap. 3). 1. Nella fascia inferiore si notano 4 grandi personaggi. Sono i profeti maggiori dell'Antico Testamento: Isaia, Geremia, Ezechiele e Daniele, quasi a simboleggiare 4000 anni che hanno preceduto la venuta del Messia. 2. Nella fascia mediana, al centro della scena domina la mistica figura dell'Agnello immolato, dal cui sacrificio sono scaturite le acque della salvezza che si irradiano ai quattro punti cardinali, la redenzione è cioè destinata a tutte le genti, al mondo intero. Ai lati le due mistiche città, a sinistra Betlemme a destra Gerusalemme, dove Cristo diede inizio e compimento alla sua vicenda terrena. 3. Alla sommità, sul timpano, troneggia la figura del Cristo e ai lati, in posizione leggermente inferiore, i Santi Martiri Pietro e Paolo patroni dell'alma citta di Roma. Mentre il precedente mosaico poneva Paolo alla destra di Cristo, nell'attuale, eseguito in coincidenza con la proclamazione dell'Infallibilità Papale nel Concilio Vaticano I (1870), Pietro figura alla destra di Cristo: esempio di riflesso nell'arte di un evento dottrinale. NAWA GŁÓWNA I CZTERY NAWY BOCZNE

W latach 1831-1854, po pożarze w 1823 roku, Luigi Poletti odbudował okazałe wnętrze (135 m długości, 65 m szerokości i 30 m wysokości), kopiując styl i wymiary bazyliki teodozjańskiej. Nawa i podwójne nawy boczne są rozdzielone czterema rzędami dwudziestu kolumn z granitu Montòrfano. Kasetonowy sufit jest bogato zdobiony złotem i nosi herb papieża Piusa IX, który ukończył rekonstrukcję starożytnego dachu, którego wspaniałością zachwycał się Prudencjusz z V wieku: "Belki znikają pod platerowanym złotem, aby światło mogło świecić jak słońce o świcie".

MONUMENTALNE STATUKI św. Pawła (Salvatore Revelli) i św. Piotra (Ignazio Jacometti) znajdują się w pobliżu kolumn łuku triumfalnego. Pozostali apostołowie, pochodzący z 1882 roku, znajdują się w niszach bocznych ścian.

Portrety papieży Seria chronologiczna zainaugurowana przez papieża Leona Wielkiego w V wieku i w większości zniszczona przez pożar, została ponownie wykonana w latach 1848-1876 przez watykańską szkołę mozaiki. W opactwie zachowało się około czterdziestu oryginalnych fresków z okresu od V do IX wieku.

DREWNIANY MODEL Odrestaurowany, podświetlony i zamontowany na ruchomej podstawie w 2006 roku, drewniany model bazyliki (1844) znajduje się w lewej nawie. Architekt Poletti, odpowiedzialny za odbudowę bazyliki, zlecił jego wykonanie Serafino Colagiacomi. Jego skala wynosi 1:50. Przy bliższym przyjrzeniu się, zwiedzający zobaczy części, które nie zostały zrealizowane w rzeczywistym budynku.

TRZYDZIEŚCI SZEŚĆ FRANCUSKICH Obrazów przedstawiających epizody z życia św. Pawła jest 36. Pawła. Znajdują się one wzdłuż nawy głównej i transeptu, ponad portretami papieskimi. Są one oddzielone korynckimi pilastrami i umieszczone na przemian z oknami. Dzieło to zostało zainicjowane przez papieża Piusa IX w 1857 roku, aby zastąpić wcześniejsze średniowieczne freski Pietro Cavalliniego. Wielu artystów pracowało nad projektem, doprowadzając go do końca w ciągu trzech lat. Dzieła mają charakter narracyjny, ponieważ ilustrują życie Pawła w sposób chronologiczny. Święci Piotr i Paweł, autorstwa Filippo Balbi, 1857.

OKNA Szklane okna bazyliki teodozjańskiej sprawiły, że poeta Prudencjusz napisał następujący sugestywny opis: "W falistych oknach błyszczy szkło o wielu kolorach; w ten sposób migają łąki usiane wiosennymi kwiatami".Dziś okna wykonane są z cienkich płyt alabastru, daru króla Egiptu Fuada I; dają one bazylice delikatne, nasycone światło.

GROBOWCE Z PIĄTEGO I SZÓSTEGO WIEKU W nawie po prawej stronie, przez oszklony otwór w podłodze bazyliki widać kilka chrześcijańskich grobowców z nekropolii, która znajdowała się w tym miejscu od końca II wieku p.n.e.

DRZWI BYZANTYŃSKIE Wewnątrz bazyliki po południowej stronie drzwi centralnych znajdują się drzwi bizantyjskie, które tworzą wewnętrzną część Drzwi Świętych. Należą one do najbardziej starożytnych przedmiotów uratowanych z pożaru w 1823 roku. Zostały one odrestaurowane przez specjalistów i starannie wkomponowane w nowy budynek. Pierwotnie zamówione przez Hildebranda z Soany, przyszłego papieża św. Grzegorza VII, który był przełożonym klasztoru św. Pawła, zostały odlane w Konstantynopolu w 1070 roku przez artystę o imieniu Teodor. Bogaty Pantaleon z Amalfi sfinansował dzieło, które zostało podpisane przez Staurachiosa z Chios. Jego pięćdziesiąt cztery panele zamknięte w eleganckiej ramie z brązu, ilustrują sceny i postacie biblijne. Figury i napisy sprawiają, że jest to dzieło rzadkiej urody. Szczegóły z greckimi napisami 1. męczeństwo św. Pawła: "Paweł umarł w Rzymie"; 2. męczeństwo św. Piotra: "Piotr umarł na krzyżu w czasach Nerona"; 3. męczeństwo św. Andrzeja: "Andrzej został ukrzyżowany w Patras" na krzyżu, który jest drzewem życia.

KRZYŻ W 1840 roku sześć wielkich kolumn z półprzezroczystego alabastru (cztery z kapitelami) podarował papieżowi Grzegorzowi XVI wicekról Egiptu Mohammed Alì.