Marmurowa grupa rzeźbiarska przedstawia Pieta i jest jednym z ostatnich dzieł Michała Anioła Buonarrotiego, który wykonał ją w latach 1547-1555, pozostawiając ją przerwaną. Tablica z napisem florenckich Mistrzów przypomina o przeniesieniu opery z Bazyliki San Lorenzo do Duomo.
Dzieło, pomyślane przez Michała Anioła jako pomnik do własnego pochówku, należało przez pewien czas do rodziny Bandini w Rzymie, dopóki nie zostało zakupione przez wielkiego księcia Cosimo III Medici w 1671 roku. Najpierw został umieszczony w San Lorenzo, w 1722 roku został przeniesiony do Duomo, z tyłu ołtarza, a następnie został umieszczony w 1933 roku w kaplicy św. Andrzeja. Od 1981 roku znajduje się w muzeum opery. Pobożność przedstawia martwe ciało Jezusa, wspierane przez Nikodema, jednego z ludzi, którzy odłożyli Pana z krzyża i leżeli w ramionach matki Marii, a druga kobieta, Magdalena, pomaga. W osobie osób starszych, którzy w tradycji chrześcijańskiej uważał się za rzeźbiarza, Michała Anioła, już siedemdziesięcioletniego, przedstawił swój autoportret, zarówno do identyfikacji w Nikodema, w jego miłości i troski o ciało Jezusa. Temat śmierci, pochówku i chrześcijańskiej nadziei na zmartwychwstanie łączy się tutaj z katolicką refleksją na temat Eucharystii: po umieszczeniu nad ołtarzem pobożność potwierdziła koncepcję, że cząstka, którą wierni otrzymują podczas mszy, jest w rzeczywistości ciałem Jezusa Ukrzyżowanego, pochowanego i zmartwychwstałego.
