Mağara çok eskidir. XI ve XIV yüzyıllar arasında kalenin ve baronun Mahkemesinin bekçisi olarak kullanılmıştır. Dışarıda bir kemer ile tepesinde bir portal ve Kilit taşı üzerinde, zaman içinde harap olan bir Mesih yargıcının kabartması, "salvador" yazıtı ile kalır. Onbeşinci ve on altıncı yüzyıllar arasında bir kaya kilisesi oldu. Meydandaki besi 1805 depreminde çöktü ve bölme bir pencere ile kapatıldı. İkinci bir giriş kazdıktan sonra, mağara bir konut, ahır, depo, çöplük haline geldi. Ayrıca nüfus tarafından bombalamaya karşı bir sığınak olarak kullanıldı. 1977'de, parish rahibi Don Orlando di Tella'nın önerisi üzerine, pietracupesi'nin gönüllü çalışması onu bir kilise olarak geri kazandı. Bir değirmen taşı sunak haline geldi ve üzerinde kasıtlı olarak restore edilmemiş atıklar arasında mağarada bulunan silahsız eski bir haç askıya alındı (" kollarım sensin "). Sunağın etrafında bir daire içindeki banklar yoğun bir topluluk vizyonuna işaret eder.
