Plac Zamkowy

istoria placu rozpoczęła się w drugiej połowie XIV wieku, kiedy to książęta sabaudzko-chajscy postanowili zburzyć bloki przylegające do zamku i murów miejskich, tworząc obszar reprezentacyjny wykorzystywany do imprez dynastycznych.Przestrzeń ta stała się "piazza" dopiero pod koniec XVI wieku, dzięki pracy architektów Ascanio Vittozzi (1587), który zaaranżował zachodnie skrzydło z portykami, Amedeo di Castellamonte i Filippo Juvarra.Ten ostatni zrealizował po zachodniej stronie placu monumentalną fasadę zestawioną z zamkiem (1718-1721) oraz pawilon dla ostańców Świętego Całunu, rozebrany w epoce napoleońskiej i zastąpiony bramą Pelagio Palagiego przed Pałacem Królewskim (zwaną Dioscuri, 1835-1842).W centrum stoi Palazzo Madama, starożytny zamek, od którego plac wziął swoją nazwę, otoczony trzema pomnikami: przed fasadą pomnik poświęcony chorążym Armii Sardyńskiej (autorstwa Vincenzo Vela, 1857-1859), na południu pomnik Rycerzy Włoskich (Pietro Canonica, 1923) i na wschodzie pomnik Emanuele Filiberto Księcia Aosty (1937, zaprojektowany przez Eugenio Baroni).