Głównym fortyfikacji miasta, znany głównie jako Aragoński zamek, jest jednym z symboli Reggio Calabria. Jego początki sięgają czasów chalkidzkich, kiedy w okolicy zamku znajdowały się mury Akropolu. To cesarz Justynian stworzył, wzmacniając Starożytne Mury, ufortyfikowane centrum.
Następnie sięga 536 istnienie pierwszej ściany zamku. Od panowania bizantyjskiego do normandzkiego zamek został następnie rozbudowany przez Fryderyka II szwabskiego. Po wojnach między andegawenami i aragończykami został ufortyfikowany przez królową Joannę I w 1381 roku.
Zmodyfikowany w epoce Hiszpańskiej przez króla Ferrante z dodatkiem dwóch wież i fosy nad strumieniem Arangi. W 1539 r. to Piotr Z Toledo zwiększył jego pojemność, aby móc wprowadzać i utrzymywać ponad tysiąc osób.
W 1860 r. miasto Reggio di Calabria i Zamek zostały wygnane przez Giuseppe Garibaldiego.
Zamek Aragoński stał się w rzeczywistości więzieniem politycznym i miejscem egzekucji rebeliantów.
W 1897 roku został uznany za pomnik narodowy. Trzęsienie ziemi w 1908 r. pozostawiło Dwie wieże nietknięte. Dekret geniuszu cywilnego z 1917 r. wskazywał na rozkaz rozbiórki, który nie został wykonany,a zamek został wykorzystany jako koszary. Następnie, aby połączyć ulicę Ashenes z ulicą Cimino, twierdza została częściowo zburzona. Zachowały się dwie wieże Aragońskie, które do dziś charakteryzują fortyfikacje. Dziś w końcu odrestaurowany, jest Gminnym Centrum Kultury, organizuje wystawy, Wydarzenia i jest częścią systemu Dziedzictwa Kulturowego Reggio di Calabria. Zamek Aragoński stał się ważną atrakcją kulturalną i historyczną.
