Grotta del Romito 1961'de keşfedildi. 14000-12000 yıl öncesine dayanan uro'nun (Bos Primigenius) heybetli figürünün ve gerçek mağaranın öne çıktığı kazınmış büyük bir kayanın varlığının hakim olduğu dış barınaktan oluşur. Stratigrafik serilerin tutarlılığı ve sürekliliği ve buluntuların alaka düzeyi, mağara ve Romito barınağını, Paleolitiğin son bölümünde Güney İtalya'nın tarih öncesi kültürleri hakkında bilgi sahibi olmak için Rehber yataklardan biri haline getirmektedir. Avrupa'daki Şöhreti esas olarak mezar tanıklıkları ve sanatsal olaylarla bağlantılıdır. Mezar mezarları, cenaze töreninin uygulamalarını ve ideolojisini yeniden inşa etmek için önemli belgelerdir; İtalya ve Avrupa'da bu kadar tutarlı bir Paleolitik cenaze belgelerine sahip olan mağara siteleri nadirdir. Sanatsal tezahürler arasında, Paolo Graziosi'nin Taş Devri sanatı hakkındaki uluslararası yayınlarında yaptığı çalışmalarla takdir edilen mükemmel toro figürü, Paleolitik çağın figüratif başyapıtlarından biri olarak kabul edilir. Mağaranın yakınında, ziyaretçiler için bir resepsiyon noktası olan ve rehberli turlar sunan bir Antiquarium açılır.
