W Modicy, wraz ze sztucznymi jaskiniami do użytku mieszkalnego, powstały miejsca przeznaczone do leczenia animarum, liczne skalne kościoły, które można dziś znaleźć zarówno w obszarze miejskim, jak i poza moenia. W sercu historycznego centrum, przy via Grimaldi, znajduje się kościół pod wezwaniem San Nicolò. Zbudowany między XI a XII wiekiem, kiedy wyspa została zwrócona chrześcijaństwu; wraz z podbojem Normanów jest jednym z najbardziej ważne negatywne architektury religijne obecne w południowo-wschodniej Sycylii. Ponieważ jest to prawdopodobnie kościół parafialny greckojęzycznej dzielnicy Modica, początkowo sprawowano w nim obrządek wschodni, stopniowo porzucany po stwierdzeniu procesu latynizacji. W 1577 roku kościół San Nicolò został dołączony do pobliskiego i nie tylko; ważna parafia San Pietro.
