Do hali gigantów można dotrzeć lewą klatką schodową przy wejściu do Liviano, gdzie fresk Massimo Campigli (1939-40) dominuje nad Atrium. Sala nabyła tę nazwę od zdobiących ją fresków. W rzeczywistości jego pierwszym imieniem była sala bohaterów, ponieważ w XIV wieku, na sugestię Petrarki, ukazano wybitne postacie, wśród których w 1374 r.wstawiono po jego śmierci samego Petrarka. Sala została zniszczona przez pożar na początku XVI wieku, aw 1540 roku został całkowicie odnowiony z nowym cyklu fresków, który pochodzi z lat 1539-1541, wykonanych przez Domenico Campagnola i malarstwa szkoły Padwa, wśród których Stefano od Arza i Gualtieri, który utrzymywał motyw elewacji bohaterów, stawiając jednak z wytłoczonym zwłaszcza Petrarca. Sala była wykorzystywana jako miejsce przyjęć i spotkań towarzyskich, a następnie w latach 1629-1912 była domem dla Biblioteki Uniwersyteckiej. Uszkodzony podczas I wojny światowej, przejął obecną strukturę w 1939 roku. Ostatnia renowacja, ukończona w 2001 roku, przywróciła blask sali, w której odbywają się koncerty i przeglądy muzyczne.
