San Pietro di Feletto

Położone na wzgórzach, które wznoszą się na północ od Conegliano, niegdyś porośnięte lasami i paprociami (po łacinie "felix-icis"), terytorium to szczyci się starożytnym powołaniem winiarskim, docenianym również w czasach Republiki Weneckiej.LA PIEVETysiącletnia wieża San Pietro di Feletto jest jednym z historycznych i artystycznych klejnotów tego obszaru. Zbudowana na istniejących wcześniej Longobardach, obecna budowla - pomimo kłopotów mijających na przestrzeni wieków (nie tylko katastrofalne trzęsienie ziemi w 1873 r.) - zachowuje ważne cykle fresków datowane od XIII do XV wieku, w tym Chrystusa Pantokratora w głównej absydzie, kaplicę chrzcielną freskowaną epizodami z życia Świętego Sebastiana, Credo w nawie głównej i Chrystusa Niedzielnego na fasadzie, która, zraniona czynnościami zakazanymi w dni świąteczne, stanowi prawdziwy przekrój średniowiecznego życia codziennego.DROGA PAPIEŻA JANA XXIIIJest to ścieżka, która ciągnie się przez cztery kilometry pomiędzy wzgórzami San Pietro di Feletto, gdzie Giuseppe Roncalli, kiedy w latach 1953-1958 był jeszcze patriarchą Wenecji, lubił spędzać chwile odpoczynku i refleksji, spacerując wśród wzgórz Felettano i zabawiając się z mieszkańcami. Trasa rozpoczyna się w pobliżu kościoła parafialnego, gdzie stoi Willa Patriarchalna (pierwotnie własność hrabiny Marii Walter Bas), w której przyszły papież mieszkał podczas swoich pobytów w tej miejscowości, i wije się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, dotykając miejsc, które kochał. więcej.EREMO CAMALDOLESE IN RUAPowstał na Colle Capriolo w drugiej połowie XVII wieku, kiedy to Alvise Canal, patrycjusz wenecki, podarował działkę i szlachetny pałac mnichom pustelnikom z San Romualdo. Ci zbudowali wokół niego mury klauzurowe, kościół i czternaście małych cel oddzielonych ściankami działowymi, składających się z pokoju do odpoczynku i nauki, kaplicy z ołtarzem i drewutni; na zewnątrz każda z nich wyposażona była w ogród i warzywnik, który służył mieszkającemu tam mnichowi do produkcji żywności niezbędnej do własnego przetrwania.Znany ze swojej bogatej biblioteki, był celem pielgrzymów i uczonych, którzy doceniali również jego przyjemne położenie.Dziś przetrwały cztery z dawnych cel, pod którymi znajdują się również pomieszczenia używane przez mnichów, prawdopodobnie jako magazyny do przechowywania plonów, różne warsztaty lub piwnice. W kościele parafialnym można podziwiać ołtarz główny (1680) wykonany przez znany warsztat Guirlanduzzi z Cenedy.W budynku tym znajduje się obecnie Ratusz.