San Prisco Katedrali

San Prisco Katedrali, Nocera Inferiore'nin tarihi merkezinden izole edilmiş, aynı adı taşıyan Mezranın kenarında duran piskoposun geniş kompleksinin bir parçasıdır. Francesco Solimena tarafından tasarlanan barok çan kulesinin forniksi sayesinde, piskopos Sarayı'nın cephesi ve katedralin yan yükseltisi ile sınırlanan büyük kilise avlusunda eklemlenmiş dini Kaleye girersiniz. Konsolide bir geleneğin ilk yüzyıla kadar Nocera Superiore'lu Santa Maria Maggiore'nin erken Hıristiyan Kilisesine yerleşmesini istediği katedralin kökenleri ile ilgili olarak, kaynaklar, Benedictine manastırına eklenmiş ilkel bir kilisenin ikinci yüzyılda, sadece 1386'da Piskoposluk koltuğu haline geldiğini doğrulamaktadır. Orijinal bina birkaç kez onları 1694 1688 ve bu depremlerin neden olduğu hasarın Aşağıdaki ilk yıllarında yeniden inşa edildi, yeni müdahaleler 1744 yılında tamamlanan bu yapıldı, yenilenmiş katedralin kutsama yılı, böyle Angelo Solimena, kimi aynı kilisede San Marco tondo borçluyuz için Tespih ve Francesco Solimena, kilise Kubbesi Cennet zaferi tasvir eden fresk olan 1671 yazar gibi önemli sanatçılar gördüm, sonra presbiteryen Kilisesi Merkez duvar, Barok formları ile yeni Çan Kulesi yeniden inşa ve projesine transfer. Vescovado kompleksine hala doğal erişimi oluşturan ikincisi, kademeli olarak sivrilen ve volkanik taş ve beyaz mermerin grisinin ikilemiyle zenginleştirilmiş tipik Napoliten Barok repertuarından alınan plastik süslemelerle süslenmiş üç seviyeye ayrılmıştır. Piskopos Benedetto dei Monti Sanfelice, On Sekizinci Yüzyılın ikinci yarısında, iç mekanın üslup güncellemesini, değerli organın, mermer sunakların ve Göbeklerin duvarlarındaki sıvaların inşasıyla tamamladı ve böylece mevcut mimari görünümü özetledi. İkinci Vatikan Konseyi ayinle reform uyarlaması olan, 1975 yılında sunak, sandalye ve ambulans gelene de antik mermer minber parçaları yeniden yoluyla elde edilen, inşaatı tamamlanmış olan söz konusu oluşum, yeniden düzenlenmesi sonra hala oldukça geç on sekizinci yüzyıla kadar önceden varolan yapısını değiştirdi belirledi. 1981 Yılında Salerno'nun mimari ve çevresel sanatsal mirası müfettişliği tarafından restore edilen, çökelmiş bir mimari tabakalaşmanın sonucu olan katedral, planın dikdörtgeninde yazılı bir transept üzerine aşılanmış üç nefli bir bazilikaya sahiptir. Barok düzen, üçüncü yüzyılın ikinci yarısının son dekoratif müdahalesine kadar uzanır; burada kompozit Başkentlere sahip pilastrlar, merkezi nefin sütunlarını, aynı zamanda sıva kornişleri ve volütlerle süslenmiş, delice namlu tonozunun vergisini işaret eden kornişin üst üste bindirdiği entablatura kadar ritimlendirir. Benzer bir barok canlılığı, cephenin tasarımını karakterize eder; bu, iç Neflerin üçlü taramasının palimpsestidir; bu, büyük volütlerle yanal olanlara bağlı daha yüksek bir merkezi gövdeyi gösterir