Büyük tarihçi Spoleto Sordini'ye göre San Salvatore Bazilikası, antik çağın en büyük Spoleto anıtını temsil ediyor. Muhtemel mezar kökenli, başlangıçta sadece yakın yerlere gömüldüğü için değil, her ikisine de thaumaturjik erdemler atfedildiği için Birleşmiş olan şehitler Concordio ve Senzia'ya ithaf edildi. Başlangıçta spoletini'nin Senzia'da tanıdığı ani şifalar, daha sonra Citian Tepesi'nden bolca fışkıran saluberrima suyuna bağlandı. 815 tarihli bir Benedictine belgesinde bazilika, Lombard Düklerinin müdahalesine atfedilmesi muhtemel bir değişiklik olan Aziz Kurtarıcı'nın adını almıştır. Daha sonra Manastır Sancti Concordii olarak anılır. On altıncı yüzyılda apsisin iç duvarlarında, haç Kilisesi'nin yeni isminin geldiği haç kültünü hatırlatan bazı freskler yapılmıştır.Yirminci Yüzyıldan itibaren, son olarak, kapsamlı restorasyon çalışmalarından sonra, Bazilika şu anki San Salvatore unvanını kesin olarak yeniden başlattı. Bina, Rönesans sonrası dönemde Fener tipinde modifiye edilmiş, merkezi alanda sekizgen tabanlı tonozlu bir yapı ile kaplanmış üç nefli, üçlü presbiterli bir plana sahiptir. Apsisin kenarlarında, doğu-Süryani mimari geleneğinde olduğu gibi, başlangıçta ayin işlevleri için hizmet odaları ve bugün gerçek açık şapeller olan iki ayaktan apsis vardır. İki ambulacra, dışarıdan düz olan daha büyük apsisin uzunluğunu aştıkları için, arkada belirli bir cephe etkisine yol açan kemerli bir bağlantı yapısı oluştururlar. İç dekorasyondan sadece arkadaki sıva ve apsisteki resimsel aparatın bazı unsurları kalır. Burada, merkezi nişin dibinde, clipei'yi çevreleyen sahte mermer çerçevelerle çevrili, kolları A ve Ω ile zincirleri asılmış, Clitunno'daki Tapınağın hücresindeki iki melek arasında tasvir edilene benzeyen, değerli bir Haç boyanmıştır. Kilise, sütunlar, üsler, Başkentler, çerçeveler gibi farklı kökenlerden gelen spolia veya antik malzemenin önemli bir yeniden kullanımına sahiptir; Bunlardan bazıları cephenin mimari kabartmaları, presbiteryendeki çerçeve ve kubbenin vergisine zar gibi yeniden işlenmiştir. Geçen yüzyılın sonunda yapılan en son restorasyon çalışmaları sırasında, pencerenin pervazına, soluna (“AVO MATRİ” yazıtına sahip) ve portalın lentosuna (ilk kez birinci yüzyılın roma mezar anıtının eşiği olarak kullanılan bir çerçevenin parçası) klasik çağın bloklarına işlenmiş heykel unsurlarının çoğunun işlendiği ortaya çıkmıştır.C. oyuncu kadrosu, çalışmayı finanse eden Fondazione Cassa di Risparmio di Spoleto'da görülebilir). 25 Haziran 2011'den bu yana kilise, “İtalya'daki Longobards" adlı seri sitenin bir parçası olarak UNESCO Dünya Mirası alanının bir parçasıdır. İktidar yerleri (M.S.568-774)”.
