San Vitale Bazilikası, özellikle mozaiklerinin güzelliği nedeniyle İtalya'daki erken Hıristiyan sanatının en önemli anıtlarından biridir. Piskopos Ecclesio'nun emriyle Giuliano Argentario tarafından kurulan sekizgen bazilika, 548 yılında Başpiskopos Maximian tarafından kutsanmıştır.Ravenna'nın mimarisinde her zaman mevcut olan doğu etkisi, burada hem doğu ve batı geleneklerinin unsurlarını harmanladığı için mimari açıdan hem de Justinianus döneminin ideolojisini ve dindarlığını açıkça ifade eden mozaik dekorasyonda baskın bir rol üstlenir. Üç nefli bazilikanın yerini sekizgen planlı, kubbe ile örtülü, sekiz sütun ve kemer üzerine oturan merkezi bir çekirdek almıştır. Kubbe ve nişler 1780 yılında Bolognalı Barozzi ve Gandolfi ile Venedikli Guarana tarafından fresklenmiştir.San Vitale Bazilikası'na girildiğinde, yüce mekânlar, apsisin muazzam mozaik süslemeleri, geniş hacimler ve kubbenin Barok freskleri insanın bakışlarını ele geçirir. Belki de bu yukarı doğru gerilim nedeniyle, insan daha az bilinen küçük bir mücevheri fark etmiyor. Presbiteryumda, sunağın tam karşısında, sekizgen zeminin bir tarafında bir labirent tasvir edilmiştir. Küçük oklar merkezden başlar ve dolambaçlı bir öncü yol aracılığıyla bazilikanın merkezine doğru ilerler. Erken dönem Hıristiyanlıkta labirent genellikle günahın ve arınmaya giden yolun sembolü olarak kullanılmıştır. Labirentten çıkış yolunu bulmak bir yeniden doğuş eylemidir.San Vitale'nin zeminindeki labirent yolunu tamamladıktan sonra gözlerinizi sunağa kaldırabilir ve Hıristiyanlık âleminin en güzel mozaikleri arasında yer alan mozaikleri düşünebilirsiniz.
