این محراب منشأ بسیار باستانی دارد، در واقع تاریخ 1453 بر روی درگاه سنگی حک شده است.احتمالاً در آن زمان ساختمان از یک کلیسای کوچک تشکیل شده بود و سپس با گذشت زمان گسترش یافت. از آن تاریخ به بعد، برای بیش از 100 سال هیچ خبری در مورد این مکان عبادت وجود ندارد، اما در 7 دسامبر 1604 پاپ کلمنت هشتم به جماعت ماریا اس اس پیوست. dell'Abbondanza به انجمن برادری SS. نام مریم در ستون تراژان در رم. در مورد این عمل تأییدیههای مکتوب پاپهای اینوسنتی یازدهم در سال 1688 و اینوسنت سیزدهم در سال 1721 وجود دارد. در سال 1773 اسقف وقت نولا فیلیپو لوپز آن را به واتیکان چنین توصیف کرد: "یک کلیسای بزرگ، باستانی و باشکوه" و تصویری "بهشدت مورد احترام روستاییان و اعضای خارجی8" بود که توسط مردم روستا و ساکنان خارجی مورد احترام قرار میگرفت. . در 29 ژوئیه 1788 تصویر مدونا در نولا در مقر اسقف نشینی تاج گذاری شد که همچنین تاج های لورل را اهدا کرد. در 16 فوریه 1830، پناهگاه دچار آتش سوزی شدید شد.بر روی یک خار صخره ساخته شده است، در بیرون یک پلکان بزرگ با دو پله وجود دارد که از طریق آن می توان به حرم دسترسی داشت. نما ساده است، داخل شبستان با گچبری ها و نقاشی های هر دوره غنی شده است و در اپسید معبد کوچکی از سال 1818 با مجسمه ماریا اس اس وجود دارد. فراوانی در بالا یک بوم هنری وجود دارد که مریم باکره را با فرشتگان و برادران کنگره نشان می دهد. روی دیوارها نیمکتهای چوبی جماعت با بومهای گرانبهایی قرار دارد که قسمتهایی از زندگی مریم را به تصویر میکشد. در ثمنستان تابلوهای متعددی با اهمیت فراوان و نذورات تاریخی وجود دارد. همچنین غارهای تدفین تاریخی که اکنون به عنوان موزه مورد استفاده قرار می گیرد نیز قابل ذکر است.[2] از تراسی که به داخل پناهگاه منتهی می شود، می توان چشم انداز باشکوهی را تحسین کرد. در واقع می توان وزوو و خلیج ناپل را با کاپری و روستاهای وزوویی به وضوح دید.