Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej

Ogromna struktura, która dosłownie wystaje z góry. Sanktuarium zostało wzniesione ku czci Matki Bożej Bolesnej, która po raz pierwszy objawiła się w Castelpetroso, w Cesa Tra Santi, 22 marca 1888 roku.Fabiana Cicchino była wieśniaczką, która pierwsza zobaczyła Madonnę, potem objawienie nastąpiło ponownie w obecności jej przyjaciółki Serafiny Valentino. Wkrótce wieść o objawieniu rozeszła się po wsi i mimo początkowego sceptycyzmu mieszkańców, zaczęły się pierwsze pielgrzymki do miejsca, gdzie ustawiono krzyż.Wiadomość ta dotarła do ówczesnego biskupa Bojano, Francesco Macarone Palmieri, który 26 września 1888 r. chciał osobiście sprawdzić, co się stało. Pod koniec 1888 r. wydarzył się cud, który dał początek wielkiemu projektowi sanktuarium: Carlo Acquaderni, bojanowski dyrektor czasopisma "Il servo di Maria", postanowił zabrać swojego syna Augusta na miejsce objawienia. 12-letni August był chory na gruźlicę kości, ale dzięki piciu ze źródła Cesa Tra Santi został całkowicie uzdrowiony.Na początku 1889 roku, po kolejnych badaniach lekarskich, ogłoszono cud. Acquaderni wraz z synem powrócili ponownie na miejsce i po raz pierwszy byli świadkami Objawienia. Stąd chęć podziękowania Matce Bożej i opracowanie projektu, zaproponowanego biskupowi, budowy sanktuarium ku czci Dziewicy. Biskup wyraził zgodę i rozpoczęto zbieranie funduszy na wzniesienie budowli. Do zaprojektowania dzieła został wyznaczony Guarlandi z Bolonii. Guarlandi zaprojektował majestatyczną budowlę, w stylu gotyckim, początkowo większą od obecnej. Prace trwały około 85 lat: kamień węgielny położono 28 września 1890 roku, ale dopiero 21 września 1975 roku nastąpiła konsekracja.Pierwsze lata, które nastąpiły, były latami pracy, także biorąc pod uwagę fakt, że niełatwo było dostać się na plac budowy. Niestety jednak od 1897 roku nastąpiła seria wydarzeń, które spowolniły i zablokowały budowę. Najpierw kryzys eonomiczny, potem śmierć biskupa Palmieri i sceptycyzm jego następcy, który zablokował budowę, potem wojna, krótko mówiąc były to trudne lata.Na szczęście wznowiono ofiary, zwłaszcza z Polski, i w 1907 r. zainaugurowano pierwszą kaplicę. W 1973 r. papież Paweł VI ogłosił Niepokalaną Dziewicę patronką regionu Molise. To właśnie biskup Caranci dokonał ostatecznej konsekracji świątyni.W strukturze dominuje 52-metrowa centralna kopuła, która podtrzymuje całą promienistą architekturę i symbolizuje serce, uzupełniona przez siedem bocznych kaplic. Na froncie dominuje fasada z trzema portalami ustawionymi pomiędzy dwoma dzwonnicami. Do świątyni wchodzi się przez trzy bramy, wszystkie z brązu, lewa wykonana przez Pontificia Fonderia Marinelli z Agnone, która dostarczyła również wszystkie dzwony. Wewnątrz nie sposób nie zauważyć imponującej kopuły, otoczonej 48 szklanymi mozaikami, przedstawiającymi patronów różnych miast diecezji.