Santa Maria di Portosalvo Kilisesi

Aslen largo del Mandracchio'da duran ve bir su kütlesine bakan apsisi olan Santa Maria Di Portosalvo Kilisesi, sözde Mare morto veya Molo piccolo, bugün Marina üzerinden Strada Nuova'yı çalıştıran köprülerle atlanan iki girişten denize bağlı bir balıkçı limanı. Son otuzlu yıllardan itibaren marina gömüldü, daha sonra bölgenin modernizasyonu başladı, savaş sonrası dönemde sonuçlandı ve ortaçağ kökenli kentsel dokuyu ortadan kaldırdı. Bu nedenle, kilise bağlamından uzaklaşmış, çevrenin tek niteleyici unsuru olan bir insula trafik bölücüsüne indirgenmiş görünüyor. Bakire'nin müdahalesi sayesinde korsanlardan ve gemi enkazından kaçan Bernardino Belladonna'nın iradesiyle 1554 yılında inşa edilmiştir. Yoksul kızların çeyizini sağlayan bir denizci kardeşliğinin ikametgahıydı. Cephede ve kutsal alanda bir dizi duvarlı mezar taşı, kilisenin tarihinin kökenlerinden on dokuzuncu yüzyılın çeşitli restorasyonlarına, 1770'in kutsanmasına kadar olan aşamalarını izler. O zamanlar, sütunlarla ve sütunlarla işaretlenmiş sıvalarla süslenmiş güzel cephe ve ikinci sıradaki bir saatle, son Rokoko'nun formlarının zaten klasikliğe doğru döndüğü izlenmelidir. Meraklı olan portal, düz böceklerle, timpanumda on yedinci yüzyıl Portosalvo Madonna'sının bir kabartmasıyla. Solda on yedinci yüzyıldan kalma çan kulesi, çok renkli majolica çinileriyle kaplı bir kubbe ile.Son olarak, sarı ve yeşil kabuklarla kaplı kubbenin kromatik notasına dikkat edin. Her iki tarafında iki şapeli olan bir nefli iç kısım, kutsal alandaki bir plaketin yan sunaklar gibi 1744 yılına tarihleneceği çok renkli mermerle kaplıdır. Bu nedenle, on yedinci yüzyıl resimlerinin ve oymalarının ciddi bir kontrast olmadan yerleştirildiği ikinci mertebeden sıvalarla güçlendirilmiş bir rokoko yönü göstermektedir. Yaldızlı ahşap tavan eskidir, merkezde Bakire'nin ihtişamı, Battistello Caracciolo'nun tuvali, 1634'e kadar uzanır, daha sonra ustanın sanatının plastik kadanslara ve tasarımlara doğru eğilerek karavaggizmden uzaklaştığı geç bir andır. 1647 yılında Dionisio Lazzari tarafından tasarlanan ana sunağın korkuluğundaki Kantor, dükkandaki tipik Napoliten sebze dekorasyonunu, sedef ve yarı değerli taşların ekleriyle gösteriyor, ancak yanında kilise ve kilise ile bağlantılı bir motif ortaya çıkıyor. denizciler, iki sütuna yerleştirilmiş bir gemi, bize Bakire'ye adanmış denizciler tarafından çağrılan sürekli korumayı hatırlatmak için. 1778 Civarında yapılan mermer yüksek sunak, Giacomo ve Angelo Viva tarafından şekillendirilen ebedi bir Baba ve iki melek tarafından en üstte bitirilmiştir. Daha sonra, 1806'da, Tek Melek, Portosalvo'nun Madonna'sının on altıncı yüzyıl resminin kenarlarına cona'ya yerleştirilen Aziz Peter ve Aziz Paul'u şekillendirdi. Kilise değil, bir çiçek bahçesi üzerinde izole, şimdi yıkılmış bir içerik kaldırıldı ve trafik bölücü rolüne indirgendi için Sivri 1799 yılında Fransız silah karşısında kazandığı zafer anısına pro-bourbon tarafından dikilmiş; ilk sırada, madalyonlar içinde (biri kayıp), ikinci, dikdörtgen panellerde, Portosalvo Olan Madonna, San Gennaro ve sant'antonio di Padova tutku sembolleri duruyor.