Suessula

Suessula, znana również jako Suessola, była starożytnym miastem w Kampanii pochodzenia oscańskiego i etruskiego. Podupadła, ponieważ została zniszczona przez Saracenów, jej mieszkańcy porzucili ją i nigdy nie została odbudowana, pamięć o niej zaginęła z powodu bagien i zalesienia terenu, który został ponownie odkryty dopiero w drugiej połowie XIX wieku. Znajduje się on w "Calabricito" w północno-wschodniej części gminy Acerra.Położony w strategicznym miejscu, był przecięty przez via Popilia, najważniejszą drogę starożytności w południowych Włoszech. Było zdominowane przez Osmanów, a później przez Etrusków, którzy włączyli je do dodekapolu z innymi starożytnymi ośrodkami w Kampanii. Było miejscem kilku bitew między Samnitami a Rzymianami, którzy utrzymywali tam dużą część swojej armii, aby bronić się przed Samnitami.Pamiętna była bitwa pod Suessulą między Rzymianami a Samnitami pod murami tego miasta w roku 341 p.n.e.: w niej Rzymianie dowodzeni przez konsula Marka Waleriusza Korwo pokonali Samnitów. W 339 roku p.n.e. stało się ono dominium rzymskim jako civitas sine suffragio.W epoce republikańskiej było to municipium, a później prefektura po zrujnowaniu Kapui, następnie kolonia wojskowa na mocy dekretu Silli.We wczesnym średniowieczu było biskupstwem i siedzibą gastaldatu Longobardów.W 880 roku zostało zniszczone przez Saracenów.Było bogate w zabytki i kościoły: pozostałości starożytnej katedry pozostały widoczne do końca XVIII wieku. W toku nieubłaganego powolnego upadku mieszkańcy stopniowo ją opuszczali, aż pamięć o niej praktycznie zaginęła; prawie sto pięćdziesiąt lat po zniszczeniu była jeszcze zamieszkana, o czym świadczy akt notarialny z 1028 roku odnaleziony przez historyka Gaetano Caporale. Ferdynand I, król Neapolu, po zajęciu tego obszaru lasem zwanym "Calabricito", uczynił z niego rezerwat myśliwski do 1830 r.; w 1778 r. kazał zbudować tam budynek znany jako "Casina Spinelli" (obecnie w ruinie), na pozostałościach starożytnego miasta. Osobliwością Casiny jest fakt, że budynek zawiera wieżę z epoki Longobardów. Pierwsze prace wykopaliskowe mające na celu wydobycie Suessuli na światło dzienne zostały podjęte w latach 1872 - 1886 przez hrabiów Spinelli ze Scalea, właścicieli terenu i willi z przylegającą do niej wieżą Longobardów. Znaleziono liczne artefakty o wyjątkowym wykonaniu. Znajdowały się one w starożytnej rezydencji, która stała się jednym z najbogatszych prywatnych muzeów tego okresu.Wielu włoskich i zagranicznych uczonych (przypomnijmy Amedeo Maiuri i Friedrich von Duhn[1]) nie omieszkało jej odwiedzić, gdy przejeżdżali przez Neapol.Wizyty odbywały się aż do przedednia II wojny światowej: w 1943 roku dowództwo niemieckie zajęło część willi, która była szanowana wraz z jej muzeum aż do października tego samego roku: w tym miesiącu, przed opuszczeniem willi, niemieccy oficerowie zrabowali jej złotą biżuterię, szczególne złoto zwane "złotem spinelli".Zrabowane przedmioty, których do dziś nie udało się odzyskać, miały nie tylko wartość materialną, ale także historyczną, gdyż były to rzadkie egzemplarze biżuterii z okresu archaicznego, unikalne i niezastąpione przykłady starożytnej sztuki złotniczej. W 1945 roku, czyli w roku zakończenia wojny, dom Spinelliego został pozbawiony całego wyposażenia XVIII-wiecznego wnętrza, ponieważ został wykorzystany przez wojska anglo-amerykańskie jako opał, z wyjątkiem gablot, w których znajdowała się najważniejsza część starożytnych artefaktów.Prawie cała kolekcja okazała się nienaruszona z wyjątkiem kilku potłuczonych waz o niewielkiej wartości, o czym Maiuri opowiedział w artykule w czasopiśmie "Il Fuidoro" [2].Ponieważ stanowisko nie było już bezpieczne, wdowa po Spinellim przekazała większość kolekcji do Narodowego Muzeum Archeologicznego w Neapolu - pod nazwą "Kolekcja Spinelli - gdzie do dziś jest ona eksponowana w specjalnych gablotach w dziale prehistorycznymBudynek willi jest obecnie chroniony jako dobro o znaczeniu historyczno-archeologicznym zarówno przez ustawę nr 1089 z 01.06.1939 r., jak i dekret prezydencki nr 616 z 1977 r., z późniejszymi zmianami.Uwaga: starożytne miasto ujawnione dzisiaj jest tylko niewielką częścią tego, co musiało być w przeszłości, archeolodzy spekulowali, że zakres byłby większy niż w przypadku stanowiska archeologicznego Pompei...