Tanrı Nil Heykeli

Heykelin tarihi, Greko-Romen Napoli dönemine, Mısır'ın İskenderiye kentinden gelen çok sayıda Mısırlının anıtın bulunduğu bölgeye yerleşmesine kadar uzanmaktadır; koloniler farklı sosyal sınıflardan, gezginlerden, tüccarlardan ve kölelerden oluşmaktaydı.Napoliten halkı buna karşı değildi, öyle ki kolonilere büyük Mısır nehrinin onuruna 'Nilesi' lakabı takıldı. Bu nedenle İskenderiyeliler, anavatanlarına refah ve zenginlik getiren tanrılar mertebesine yükseltilen Nil Nehri'nin kendisini hatırlatacak bir heykel dikmeye karar verdiler.Sonraki yüzyıllarda unutulmaya yüz tutan heykel, 12. yüzyılın ortalarında, şimdiki largo alanında koltuk binası inşa edildiğinde başsız olarak bulunmuş ve böylece aynı binanın dış köşesine yerleştirilmiştir.Bartolommeo Capasso, heykelin 1476'dan önce değil de, binanın harap olduğunu fark eden koltuk ailelerinin yeni koltukları için Santa Maria Donnaromita manastırının bir bölümünü satın aldıkları sırada, Nilo koltuğunun eski binasının (Roberto Pane'ye göre kalıntıları Pignatelli di Toritto sarayının duvarlarına eklenmiş üç revakta görülebilir) bir bölümünü etkileyen yıkım çalışmaları sırasında bulunduğunu varsaymıştır.Öznenin kesin olarak tanımlanmasına izin vermeyen başın yokluğu nedeniyle, annelerinin rahminde emziriyor gibi görünen bazı çocukların (putti) varlığı nedeniyle bir kadın figürünün heykeli olarak yanlış yorumlanmıştır. Benedetto De Falco'nun 14. yüzyıla ait Partenope Kroniği ve 1549 tarihli Descrittione dei luoghi antichi di Napoli'den başlayarak antik tarihlere göre eser, çocuklarını emziren ana şehri sembolize etmekteydi; dolayısıyla halen bulunduğu açık denize de verilen cuorpo 'e Napule (Napoli'nin bedeni) adı buradan gelmektedir. Bu versiyon aynı zamanda 1581 yılında Marco Antonio Terminio takma adıyla Apologia di tre illustri Seggi di Napoli (Napoli'nin Üç Şanlı Makamının Apolojisi) adlı kitabı yazan Angelo Di Costanzo tarafından da referans gösterilmektedir; bu kitapta Di Costanzo, Porto, Portanova ve Montagna'nın üç makamının (ya da makamlarının), Nilo (bozuk bir şekilde 'Nido' olarak adlandırılır) ve Capuana'nın iki makamı karşısında daha asil olduğunu savunmuştur. Di Costanzo-Terminio'nun versiyonu Camillo Tutini, Giovanni Antonio Summonte ve çok daha yakın zamanda Ludovico de la Ville Sur-Yllon tarafından da rapor edilmiş ve paylaşılmıştır[2].Eski koltuk binasının tamamen yıkıldığı 1657 yılına kadar heykel bir kaide üzerine yerleştirilmemiş ve koltuk ailelerinin girişimiyle heykeltıraş Bartolomeo Mori tarafından restore edilmiştir. Mori heykele sakallı bir adam başı eklemiş, sağ kolunu değiştirmiş ve cornucopia'yı, tanrının ayaklarının yanındaki timsah başını, sol kolun altına yerleştirilmiş sfenks başını ve çeşitli putti'leri eklemiştir. Son olarak, anısına kaidenin üzerine bir kitabe yerleştirilmiştir; bu kitabenin metni, Tommaso De Rosa tarafından, amcası Ignazio'nun yardımıyla 1702 yılında yazdığı Ragguagli storici della origine di Napoli adlı eserinde, kesin olmamakla birlikte[1] aktarılmıştır.İlk kitabenin kaybolması ve heykelin hasar görmesinin ardından, 1734 yılında soylu Dentice ve Caracciolo aileleri tarafından desteklenen ve mimar Ferdinando Sanfelice de dahil olmak üzere çeşitli şahsiyetler tarafından teşvik edilen restorasyon çalışmaları sırasında, tanınmış bilgin Matteo Egizio tarafından yazdırılan ve bugün hala okunabilen kitabe uygulanmıştır.Heykeltıraş Angelo Viva tarafından 18. yüzyılın sonu ile 19. yüzyılın başları arasında, Mori tarafından entegre edilen ve bu arada ağır vandalizme uğradığı anlaşılan parçalar üzerinde daha kapsamlı restorasyon çalışmaları yapılmıştır. Heykeltıraşın kendisi, o zamana kadar neredeyse tüm uzuvları ve onu çevreleyen neredeyse tüm dekoratif unsurları sıfırdan yeniden inşa ettiği bir 'büst kütüğüne' indirgenmiş bir heykeli açıkça anlatır.İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, altta tanrıyı çevreleyen üç putti'den ikisi ve mermer bloğu karakterize eden sfenks başı, muhtemelen karaborsada yeniden satılmak üzere sökülüp çalındı. Sfenksin başı, hırsızlıktan altmış yıl sonra, 2013 yılında Avusturya'da Jandarma Sanatsal Mirası Koruma Birimi tarafından bulunacaktır.