realizacja Małego Teatru Wschodzącego Słońca można prześledzić w latach 1736-1752, zgodnie z projektem architektonicznym fabrianza Angelo Birza. Początkowo z planem w kształcie litery U na trzech zamówieniach został później rozbudowany i pozostał w eksploatacji do 1869 roku, kiedy to zastąpił go Nowy Teatr Goldoni. Projekt tego ostatniego powierzono inżynierowi Crescentino Quagliani, który zmienił krzywą i uprościł ją, upraszczając poprzednie harmoniczne rozwiązania dystrybucyjne, zachowując przy tym zasługę wynalezienia oryginalnego urządzenia do podnoszenia platformy na płaskiej scenie, która nadal działa. Projekt zakończono dekoracjami w listopadzie 1867 roku i aparatami scenicznymi we wrześniu 1869 roku. Ostateczna struktura była planem w kształcie podkowy ze studnią trzydziestu ośmiu palkietów w trzech rzędach wielkości plus Loggia balkonowa. Później dodano sześć scen z wyprzedzeniem.
