Teatr Petrarki

Narodziny w 1828 r.związane są z anonimowym społeczeństwem złożonym z obywateli aretini, które później otrzymało nazwę Akademii Teatralnej Petrarki. Projekt powierzono inż. Vittorio Bellini, a w 1830 roku rozpoczęto prace budowlane. Teatr został otwarty trzy lata później, 21 kwietnia 1833 roku, z Anną Boleyn do muzyki Donizettiego i z balem w pięciu aktach pod tytułem Alessandro da Palermo. Sukces tych pierwszych przedstawień, osiągnięty dzięki umiejętnościom aktorów Marianne Brigenti i Luigi Biondini i ceniona jakość scenograf Gianni Di Florence i impresario Giuseppe fierce, oznaczał pierwsze ważne osiągnięcie w historii sztuki miasta i jego nowego teatru. Struktura pierwszego teatru, zwana najpierw Teatro Regio, a następnie Royal Petrarca Theatre, była z podkowy, miała piękną scenę i cztery etapy. W 1939 r.uroczyście otwarto salę ziemską, zaprojektowaną przez inżyniera-Lorenzo Matras, do wykorzystania jako małe partie i zainstalowano zasłonę malowaną aniołkiem z wizerunkiem Petrarka, w 1350 r. w Arezzo ze wszystkimi honorami. Zamiast tego pochodzi z 1835 marmurowe popiersie wyrzeźbione przez Benedetto Mori, umieszczone przy wejściu do sali. Na przestrzeni lat odbywały się różne prace remontowe i upiększające. W latach 1881 i 1882, za pracę inżyniera Carlo Gatteschi, liczba scen została zwiększona, z remontem sceny reżysera, udekorować ściany, usta Opery i nowo tapicerki, oddano do użytku nowe toalety, renowacji na promenadzie w parterze, a także inne prace remontowe na dużą skalę i prace oddania w normie. Budynek wejściowy do Teatru został zbudowany w 1892 i 1893 roku według projektu inżyniera Alessandro Maragini, który również przekształcił czwartą kolejność etapów w loggione i wykonał inne ważne prace budowlane i restauracyjne, takie jak antresola i wewnętrzna kawiarnia, a także scena, szatnie, sala, orkiestra i wyjścia bezpieczeństwa.