Top of the World
Budynek, zbudowany pod koniec II wieku p. n. e., został zmieniony w epoce Augusta, prawdopodobnie wraz z wyborem Teanum Sidicinum do rzymskiej kolonii, zgodnie z zasadami rzymskiej architektury teatralnej, z włączeniem trybun honorowych (tribunalia) i rekonstrukcją pionowego tła orkiestry (scaenae frons), który został wzbogacony o kolumny z cennego marmuru i wyrafinowany wystrój.
Teatr był częścią kompleksu architektonicznego składającego się z dużego sztucznego tarasu, na którym stała również Świątynia, która wydaje się być poświęcona Apollo. Kiedy na początku III wieku naszej ery teatr został całkowicie odnowiony na rozkaz Cesarski, na życzenie Septymiusza Sewera i ukończony przez Gordiana III, przybrał wielkie formy.
Jaskinia osiągnęła średnicę około M. 85, a malowniczy budynek, ozdobiony trzema rzędami kolumn, kapiteli, zworników i rzeźb w najrzadszych i najcenniejszych marmurach, osiągnął wysokość M.26. W epoce późnej starożytności i średniowiecza na ruinach budynku, który najprawdopodobniej zawalił się podczas trzęsienia ziemi, włożył plac budowy do odbudowy i ponownego wykorzystania materiałów architektonicznych z marmuru. Między XII a XIII wiekiem na podziemnej jaskini wybudowano obszar rzemieślniczy do produkcji cegieł i ceramiki. W epoce nowożytnej starożytny teatr pozostał jedynie niejasnym wspomnieniem. Pas kraju, która odbyła się na ruinach sceny, zainstalowany na konstrukcji jest już prawie pochowany, a on wspina się pod raz gulbiszcze Środkowej, a następnie wyjść i kontynuować jazdę w kierunku centrum średniowiecznego miasta. Zrujnowany i recondito wygląd Ruin skłoniło nazwać obszar jako "jaskiń", a dla ochrony podróżnika, kaplica została zainstalowana z ołtarzem poświęconym Matce Bożej. Pierwsze systematyczne badania pomnika przeprowadzono na początku lat 60. ubiegłego wieku przez Wernera Johanna. Po kilku wykopaliskach i renowacjach w drugiej połowie lat 80., począwszy od 1998 r., opracowano przegubowy projekt eksploracji, odbudowy i wzmocnienia terenu, który trwał ponad dekadę.
