Şehrin çevre duvarlarının hemen dışındaki tapınak, Rönesans mimarisinin sembolik yapılarından biridir. 1508'de başlayan inşaatı sadece bir yüzyıl sonra sona erdi. Mimarisi, Ortaçağ karakteri olan todi'nin tarihi merkezi ile tezat oluşturuyor. Mimari proje, bazı çekincelerle de olsa Donato Bramante'ye atfedilirken, kesinlikle zamanın en seçkin mimarlarından bazılarının müdahalesiydi: Cola di Matteuccio da Caprarola, Ambrogio da Milano, Antonio da Sangallo genç, Jacopo Barozzi "Il Vignola" ve Baldassarre Peruzzi. Merkezi bir plan ve Yunan haçı olan tapınak, üç poligonal apsis ve yarım daire şeklindedir; on iki havariyi tasvir eden on iki alçı heykelin içinde, birçok nişte dinlenirken, ana sunağın üstünde Madonna ve çocuğun eski görüntüsü ve İskenderiye Aziz Catherine'in düğünü vardır. Mucizevi olduğuna inanılan görüntü, aslen yüzyıllar boyunca bakıma muhtaç hale gelen küçük bir şapelin duvarlarında bulunuyordu. Bir duvarcı onu toz ve örümcek ağlarıyla kaplı buldu ve alnındaki teri freskleri temizlediği aynı mendille sildikten sonra mucizevi bir şekilde ciddi bir göz hastalığından iyileşti. Bir hatırlatma olarak, bu etkinlik 8 Eylül'de kutlanan ve güzel ve düşündürücü bir havai fişek gösterisi ile sona eren yıllık bir festival olmaya devam ediyor.
