Amerykanie ją uwielbiają; Brytyjczycy podziwiają ją w spektakularnych oknach Harrodsa w Londynie. Niemcy i Japończycy doceniają jego renesansową i biblijną tematykę lub sceny z mitologii greckiej.Dowody sztuki grawerowania w koralach można znaleźć w Muzeum Archeologicznym w Neapolu ze słynnym Pucharem Farnese, przedstawiającym alegorię płodności Nilu, oraz marmurowymi medalionami Donatella na dziedzińcu pałacu Medyceuszy. Jakiś czas temu u wybrzeży Pantellerii znaleziono wrak łodzi wyposażonej w sprzęt do połowu korali, pochodzący z IV wieku n.e.Zręczni mistrzowie z miasteczka Torre, używając pilników, brzeszczotów i łuków, zdołali wykonać autentyczne arcydzieła nie tylko z korala, ale także z masy perłowej, karneolu i kości słoniowej. Od naszyjników po kolczyki, pierścionki, broszki i bransoletki. Grawerowanie kamei na muszlach ma starożytne korzenie. Osiemdziesiąt procent światowej produkcji pochodzi z miasta u stóp Wezuwiusza, część przenoszona jest do Marcianise. Cameos uzyskuje się z niektórych specjalnych muszli, takich jak Cassis Madascariensis, lepiej znany jako sardonica, który ma podwójną warstwę, brązową w środku, a na powierzchni jest idealnie biały i zwarty. Przez wieki koral był uważany nie tylko za kamień szlachetny, ale także za kamień leczniczy, amulet i monetę. W Indiach używany jest jako składnik mieszanki afrodyzjakalnej: "Kusta", sporządzonej z miodu, mentolu, różnych przypraw i sproszkowanego koralowca.W XVII wieku Włochy miały duże znaczenie w przekształcaniu tego cennego materiału należącego do królestwa zwierząt, zwłaszcza w dziełach mieszanych dekoracji.Kto mógłby podejrzewać, że wyłowiona na dnie morza gałązka jest pochodzenia zwierzęcego? To właśnie Henry Lacaze-Duthiers w 1864 roku, po latach diatryb, umieścił koral w tym tajemniczym świecie.ta cenna roślina, ze względu na swoje piękno, legendy związane z jej mocami oraz trudność w jej pozyskiwaniu, zawsze miała wysoką cenę. Najczęściej spotykany koral jest czerwony; bardziej cenny jest różowy lub biały. Koral dobrej jakości musi być zwarty. Bez małych dziurek i zmian chorobowych. Kolor powinien być jak najbardziej jednolity.Na ogół to kobiety noszą biżuterię z koralem. W niektórych krajach afrykańskich noszą je jednak głównie mężczyźni. Król Beninu w 1979 roku podczas swojej koronacji miał na sobie garnitur wykonany z 40 kilogramów korala obrobionego w Neapolu 300 lat wcześniej.Amerykanie kochają rzeźbione muszle, jak każdy przedmiot sztuki włoskiej, który ma jakąś klasyczną sugestię. To samo dotyczy Brytyjczyków. Z Niemcami i Japończykami dyskurs staje się być może bardziej kwalifikowany, mają oni wrodzone poczucie klasycznego piękna. Czerwone złoto, rynek rozwijający się w kierunku krajów wschodzących, takich jak Indie, Chiny, Emiraty Arabskie.Klejnot obrobiony i wyłowiony na dnie morza może kosztować ponad pięćdziesiąt tysięcy euro.Historia połowu i obróbki koralowców sięga czasów prehistorycznych. Najwcześniejsze wzmianki pochodzą z około 1400 roku, kiedy to rybołówstwo było uprawiane przez "skromnych rybaków o odwadze olbrzymów", którzy w celu obrony przed piratami założyli w 1639 roku towarzystwo wzajemnej pomocy "Il Monte del marinaio". Jeden z badaczy dodaje, że Karol III Burbon w 1739 r. przekształcił towarzystwo w kodeks koralowy.Godną pochwały inicjatywą Banca di Credito Popolare w Torre del Greco jest zorganizowanie co dwa lata "Vie del Corallo", czyli wykładu na temat obróbki czerwonego złota, biżuterii etnicznej oraz zwyczajów i tradycji od Indii po Azję Islamską, od Turcji po Uzbekistan, od Maroka po Królestwo Saby.
