Το υπέροχο συγκρότημα κατοικιών της Villa Sora είναι ένα από τα πολλά κτίρια που έχτισαν οι οικογένειες της ρωμαϊκής αριστοκρατίας κατά μήκος της ακτής της Καμπανίας: από το ακρωτήριο Miseno έως την Punta Campanella, υπήρχε, όπως αποδεικνύει ο ιστορικός Στράβων, μια τέτοια πυκνότητα Κτιρίων, για να δώσει την εντύπωση, σε όσους παρακολουθούσαν από τη θάλασσα, ότι Ήταν μια ενιαία πόλη. Στην αρχαιότητα η ακτή ήταν πιο πίσω από ό, τι σήμερα, αλλά η βίλα, αν και δεν έχει άμεση θέα στη θάλασσα, μπορεί ακόμα να ονομαστεί "Villa marittima".
Η Villa Sora, καθώς και η Villa dei Papiri, αυτή των μυστηρίων και αυτή του Oplontis, ήταν το σπίτι μιας ελίτ της πόλης που, κουρασμένος από το χάος της πόλης, θα μπορούσε να καταφύγει σε ένα από αυτά τα μεγαλοπρεπή κτίρια στα οποία θα μπορούσε να αφιερωθεί στην otium.La βίλα ανεγέρθηκε γύρω στα μέσα του Ι αιώνα. Π.χ., αλλά οι δομές και οι υπέροχες βρεγματικές διακοσμήσεις που εξακολουθούν να είναι ορατές σήμερα οφείλονται σε ανακαινίσεις που χρονολογούνται από την πρώιμη αυτοκρατορική εποχή. Την εποχή της έκρηξης το 79 μ.χ. η βίλα βρισκόταν υπό αποκατάσταση, όπως αποδεικνύεται από ένα γνωστό γκράφιτι που υπενθυμίζει το κόστος των έργων αλλά και τα ανάχωμα ασβέστη που εξακολουθούν να είναι ορατά σε ορισμένα δωμάτια και τα δάπεδα με πολύτιμες εισαγόμενες μαρμάρινες πλάκες που δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί.
Οι πρώτες ανακαλύψεις στην περιοχή χρονολογούνται από τον δέκατο έβδομο αιώνα, όταν βρέθηκαν δύο χάλκινες πλάκες με τα διατάγματα των δύο προξένων. Hosidius Geta και L.Vagellius και μαρμάρινο ανάγλυφο με τον Ορφέα, τον Ερμή και την Ευρυδίκη σώζονται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης. Ήταν ο Φραγκίσκος Δ', μεταξύ 1797 και 1798, να αναλάβει συστηματικές ανασκαφές στη βίλα φέρνοντας στο φως τον κεντρικό πυρήνα που αναπτύχθηκε γύρω από μια μεγάλη αίθουσα αψίδων. Η περιοχή υπέστη τότε προοδευτική εγκατάλειψη και μόνο μεταξύ 1989 και 1992 επανέλαβε την έρευνα που κατευθύνθηκε από την τότε αρχαιολογική επιθεώρηση της Πομπηίας. Οι ανασκαφές διερεύνησαν περιοχές που δεν εξερευνήθηκαν ποτέ στα δυτικά και ανατολικά της αίθουσας αψίδων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων διαδρόμων εξυπηρέτησης, χώρων υποδοχής και λεπτώς διακοσμημένων υπνοδωματίων.
Ιδιαίτερης αξίας είναι οι τοιχογραφίες, τώρα αποσπασμένες, ενός υπνοδωματίου και χαρακτηρίζονται από μεγάλες πλατείες σε αιγυπτιακό μπλε μέσα σε κόκκινα πλαίσια με χρυσά φυτικά μοτίβα, ενώ στον επάνω χώρο αναπτύσσονται φανταστικές στυλιζαρισμένες αρχιτεκτονικές, πάντα σε μπλε φόντο, οι οποίες καταλαμβάνουν και την οροφή.