Muzeum, mieszczące się w piwnicznych przejściach Zamku Aragońskiego, zbudowanego w 1470 r. przez Pirro Del Balzo, poświęcone jest w szczególności Łacińskiej Kolonii Venusia, założonej w 291 rpne ilustrują najstarsze etapy ludzkiej obecności na terytorium Venosa, o czym świadczy fragment kości udowej homo erectus (około 300 000 lat temu), wśród najstarszych znalezionych w Europie. Monety, elementy dekoracji architektonicznej, ceramika pozwalają zdefiniować i śledzić historię polityczną i kulturalną rzymskiego miasta aż do późniejszych etapów.
W dziale epigraficznym znajduje się zbiór inskrypcji o charakterze pogrzebowym i społecznym, te ostatnie dokumentują ważne prace wykonane przez magistratów Wenuzji. Interesująca jest kolekcja wiórów drzewnych zapisanych w języku oska, który w pobliskiej Bantii (Banzi) w I wieku p. n. e.opracował augurale templum: otwartą przestrzeń uświęconą, w której czerpali nadzieję poprzez lot ptaków. Epigrafy i figuralne archosole świadczą o wyodrębnieniu ważnej społeczności żydowskiej, która między IV A IX wiekiem naszej ery chowa swoich zmarłych w katakumbach sąsiadujących z Chrześcijańskimi.
