Wyspa Caprera jest w całości włączona do Parku Narodowego archipelagu La Maddalena, chronionego obszaru morskiego i lądowego o znaczeniu krajowym i publicznym. Ma poszarpany i zmienny trend przybrzeżny. Wschodnia część wybrzeża jest szczególnie trudna do osiągnięcia, ponieważ jest chroniona małym łańcuchem różowego granitu. Strefa przybrzeżna wschodniego zbocza jest bardzo stroma, częściowo pokryta jałowcem, soczewicą i innymi typowymi dla śródziemnomorskiego makwisa okazami. Na zachód zbocze ustępuje miejsca płaskim działkom, również z krzewów śródziemnomorskich, gdzie znajduje się również rozległy las sosnowy. Dzika i nieskazitelna natura Wyspy spowodowała, że w 1982 r.została uznana za rezerwat przyrody, po czym została włączona do Parku Narodowego La Maddalena. Szczególna wartość przyrodnicza i ekologiczna oznaczała, że większość wschodniego odcinka wybrzeża, tak zwana strefa a, podlega integralnemu systemowi ochrony, który zakazuje praktyk połowowych przed cala Coticcio. Zakaz ten dotyczy również obszaru morskiego na wschód od Punta Rossa i wyspy owczej. Zimą obszar ten można nadal zwiedzać samochodem, ale w okresie letnim tranzyt jest zabroniony, z wyjątkiem zezwolenia udzielonego przez gminę i organ parku. Wyspa Caprera, a także w celu jej naturalnego piękna, jest notatką, ponieważ zachowuje pamięć dwudziestu sześciu lat, że Giuseppe Garibaldi postanowił spędzić: odwiedzić zbiór Garibaldi z grobem, A Biały Dom, jego miejsce zamieszkania, aż do śmierci. Na wyspie znajduje się również szkoła żeglarska: Ośrodek Żeglarski Caprera.
