Uważany jest za jedną z ostatnich rezydencji zleconych przez cesarza Fryderyka II Szwabskiego w Basilicata, zbudowany między 1242 i 1250. Uważany jest za imponujące świadectwo średniowiecznej architektury obronnej, w której interesująca jest obecność kaplicy palatyńskiej, rzadki i wyjątkowy przypadek dla budynku zleconego przez Stupor Mundi.W swojej obecnej formie twierdza jawi się jako masywny prostokątny blok, którego pomieszczenia, rozłożone na dwóch kondygnacjach, rozmieszczone są wokół dwóch dziedzińców: większego, na który wychodzą sale, pokoje przyjęć, ozdobione wspaniałymi kapitelami przedstawiającymi florę i faunę okolicy, oraz kościół, oraz mniejszego, mieszczącego pośrodku donżon, który w dawnych czasach służył do działalności usługowej. Obecny wygląd jest wynikiem licznych remontów i uzupełnień.Szwabscy architekci dodali do normańskiego budynku w północnym skrzydle pokój muzyczny i kilka kominków, a w zachodnim skrzydle klatkę schodową, natomiast rozpoczęli od podstaw budowę donżonu, ostatniego bastionu obrony, na mniejszym dziedzińcu, używając jako materiału kamieni wydobytych z kamieniołomu na tym samym dziedzińcu.
