Kościół San Bevignate znajduje się przy wjeździe do Perugii, przy ulicy e da pozzo, naprzeciwko monumentalnego cmentarza. W jego budynku, około połowy XIII wieku, zgodził się na skomplikowany zestaw czynników: ruch wici żab Fasani, że partia od stolicy Umbrii w 1260 roku, rozprzestrzenił się szeroko we Włoszech; nowa klasa ludzi, że, wziął na rozgłos polityczny, poczuł potrzebę zalegalizowania ze swoją świątynią, a jego święty, i wybór, i tajemniczy Bevignate, nigdy nie zalicza się do oblicza świętych, a których nie ma jakiejś dokumentacji.Wreszcie liczne doświadczenia życia pustelniczego, które osiedliły się na tym obszarze, oraz obecność templariuszy, którzy potrzebowali nowego kościoła zamiast kościoła San Giustino d ' Arna. To templariuszom udało się uzyskać od pontyfikatu patronat nad budynkiem. Po zniszczeniu zakonu w 1312 r.Kościół przeszedł na rycerzy San Giovanni-Herosolimitano, następnie zakonnice San Giovanni, a następnie różne Bractwa, aż w 1860 r., stając się własnością państwową, został przekazany gminie Perugii. Kościół jest zewnętrznie nieodpowiedni na wzór budynków zbudowanych przez templariuszy w Palestynie. Wewnątrz, jedna NAWA z dwoma przęsłami kocem rejs i kwadratową absydą na wzniesieniu wprowadzony z łuku triumfalnego, zachowane freski dwa do trzech o dużym znaczeniu, jak procesji flagellant, walki między templariuszy i muzułmanów, Legenda San Bevignate, na płaszczu, który figuruje inskrypcje wyryte w okresie od końca XV i XVI wieku, od pielgrzymów, wiernych i rycerzy templariuszy.
