Το Museo Etnografico degli Usi e Costumi della Gente di Romagna (Εθνογραφικό Μουσείο των χρήσεων και των εθίμων του λαού της Romagna), που εγκαινιάστηκε το 1981, γεννήθηκε από την υπομονετική και παθιασμένη εργασία συλλογής που προωθήθηκε και ενεργοποιήθηκε από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 από μια ομάδα εθελοντών. Το 1973 η ομάδα αυτή οργανώθηκε σε Εθνογραφική Επιτροπή, υπό τη διεύθυνση του Giuseppe Sebesta (εθνογράφος και μουσειολόγος, τότε διευθυντής του Μουσείου των χρήσεων και των εθίμων του λαού του Τρεντίνο), με σκοπό να θέσει τις επιστημονικές βάσεις για τη δημιουργία ενός μουσείου.
Το πρώτο έγγραφο που αναφέρει το μουσείο ως σχέδιο και προοπτική χρονολογείται το 1971 και το ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου για την ίδρυση του μουσείου το 1973.
Παράλληλα με την έρευνα πεδίου και τις συνεχείς εργασίες συλλογής εθνογραφικού υλικού και αντικειμένων, στις αρχές της δεκαετίας του 1970 προωθήθηκαν σχέδια για την ανάκτηση του δημοτικού σφαγείου (που χτίστηκε το 1924), το οποίο εκείνη την εποχή χρησιμοποιούνταν ως δημοτική αποθήκη, προκειμένου να διατεθεί στο υπό ίδρυση μουσείο. Το 1981, η δημοτική διοίκηση προκήρυξε διαγωνισμό για τη διεύθυνση του μουσειακού ινστιτούτου και το 1983 εγκρίθηκε το πρώτο καταστατικό που καθόριζε την οργάνωση και τα όργανα διαχείρισής του.
Τον Νοέμβριο του 1989, χάρη στη συνεισφορά της Περιφέρειας Emilia Romagna, το μουσείο εγκαινιάστηκε στη νέα του επέκταση και διαρρύθμιση με τη δημιουργία νέων τμημάτων και εκπαιδευτικών υπηρεσιών.
Το άνοιγμα του Εθνογραφικού Κέντρου Έρευνας και Τεκμηρίωσης και η έναρξη και συστηματική οργάνωση ερευνητικών εκστρατειών και παραγωγής ντοκιμαντέρ χρονολογείται από το 1985. Με αυτό το κέντρο, το μουσείο εξοπλίστηκε με αρχεία και εργαλεία επιστημονικής διάδοσης, δημιουργώντας ερευνητικά εργαστήρια για την προώθηση της μελέτης των λαϊκών παραδόσεων, την παραγωγή οπτικοακουστικών τεκμηρίων, κειμένων, περιοδικών εκθέσεων, συνεδρίων, ημερών μελέτης και εκπαιδευτικών πρωτοβουλιών. Το κέντρο διαθέτει βιβλιοθήκη και βιβλιοθήκη εφημερίδων με ειδίκευση στη δημο-ηθο-ανθρωπολογία και σημαντικά αρχεία οπτικοακουστικών, φωτογραφικών και εικονογραφικών πηγών.
Από το 1996, το μουσείο έχει λάβει την οργανωτική μορφή δημόσιου ιδρύματος με πολιτιστική και διοικητική αυτονομία και έχει υιοθετήσει το ακρωνύμιο ΜΕΤ (Εθνογραφικό Μουσείο) στο λογότυπό του.
Μια ιστορία που ξεκίνησε το 1971, όταν υλοποιήθηκε η ιδέα ενός μουσείου αφιερωμένου στην πολιτιστική ταυτότητα και τις λαϊκές παραδόσεις.
Το Εθνογραφικό Μουσείο συλλέγει και διατηρεί τις μαρτυρίες των κατοίκων μιας περιοχής πλούσιας σε λαϊκές παραδόσεις: της Ρομάνια, και ειδικότερα του νότιου τμήματός της, που περικλείεται μεταξύ των Απεννίνων και της ακτογραμμής της Αδριατικής. Τα αντικείμενα και τα εργαλεία που εκτίθενται τόσο στους εσωτερικούς όσο και στους εξωτερικούς χώρους συμπυκνώνουν την ιστορία και κατά κάποιο τρόπο την ψυχή αυτής της περιοχής και μας βοηθούν να κατανοήσουμε το περιβάλλον και την καθημερινή ζωή της.
Στο μουσείο συναντά κανείς την ιστορία, τον πολιτισμό και τις παραδόσεις ενός λαού, σε όλες τις πολλές και μερικές φορές άγνωστες πτυχές του (σύμβολα, τελετουργίες, κοινωνία, τέχνη).
