Το Αστικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Βετουλονίας περιγράφει την ιστορία της περιοχής που φιλοξενεί, σύμφωνα με χρονολογική-τοπογραφική σειρά, ευρήματα από τα ερείπια της πόλης και τη νεκρόπολη της Βετουλονίας, αλλά και από την εδαφική περιοχή που ελέγχεται από αυτήν. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα από τη νεκρόπολη της βιγιανόβιας (ΙΧ-VIII αι. π.χ.) με τις τεφροδόχους διαμορφωμένες για να στεγάζουν τις στάχτες του νεκρού που ανήκουν σε υπερυψωμένη τάξη (αίθουσα Α). Στην επόμενη περίοδο, τον Ανατολισμό (VII αιώνα π.χ.), οι λεγόμενοι κυκλικοί τάφοι χρονολογούνται: μεταξύ αυτών είναι ο πρώτος κύκλος γουναρικών και αυτός των ασημένιων Λιονταριών με την παρουσία χρυσών αντικειμένων (αλάτι Α, Β). Από έναν κυκλικό τάφο, που ονομάζεται πολεμιστής, έρχεται η στήλη του Auvele Feluske στην οποία ο νεκρός εκπροσωπείται ως ένοπλος πολεμιστής (Αίθουσα Α). Οι πιο γνωστές μνημειακές ταφές, ένας θάλαμος με πήλινο ανάχωμα, αντιπροσωπεύονται από τα ερείπια του κιτ του τάφου του διαβόλου (Αίθουσα Β) και πάνω απ ' όλα από το κιτ του τάφου της Χρυσής περόνης με την πολύτιμη περόνη από την οποία παίρνει το όνομά της η ταφή (Αίθουσα Α). Η ζωτικότητα της περιοχής αποδεικνύεται επίσης από τα κιτ των τύμβων του Poggio Pelliccia (αίθουσα C) και του Val Berretta με χρυσοχόους και εισαγόμενα ελληνικά κεραμικά (αίθουσα D). Τα ευρήματα από την αναθηματική κατάθεση που βρέθηκαν στην Κόστα μουράτα τεκμηριώνουν την ιστορία της Βετουλονίας στην κλασική εποχή (V-IV αιώνας.(Γ.): σημαντική είναι η παρουσία ζωγραφισμένων κεραμικών εισαγόμενων από την Ελλάδα, ιδιαίτερα από την Αθήνα, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει ένας κρατήρας με τη σκηνή του λύτρου του σώματος του Έκτορα που αποδίδεται στον κύκλο του Έλληνα ζωγράφου Lydòs (Αίθουσα Β). Οι φάσεις της ζωής της πόλης στην Ελληνιστική εποχή (ΙΙΙ-ΙΙ αι. Π.χ.) παρουσιάζονται με την έκθεση ευρημάτων που προέρχονται από τις ανασκαφές των κατοικημένων γειτονιών αυτής της εποχής (αλάτι π. χ.). Για να γίνει γνωστό στην Κοινότητα το συγκρότημα και τον πλούτο των αρχαιολογικών υλικών που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή vetuloniense και αποθηκεύονται σε διαφορετικές τοποθεσίες, το μουσείο έχει δημιουργήσει από το 2002, σε συνεννόηση με την Soprintendenza Archeologica per la Toscana, έκθεση-εκδήλωση με την προσωρινή έκθεση των αντικειμένων ή συγκροτήματα των αντικειμένων ιδιαίτερου ενδιαφέροντος. Παράλληλα, από το 2004, η μόνιμη έκθεση εμπλουτίζεται με άλλα εκθέματα μεγάλης αξίας που παραχωρούνται στην αποθήκη από την ίδια εποπτεύουσα αρχή ή δωρίζονται από ιδιώτες κατοίκους της Βετουλονίας και της Δημοτικής επικράτειας. Ένα πρωτοποριακό μονοπάτι, που προορίζεται για το τυφλό και το κοινό με προβλήματα όρασης, έχει δημιουργηθεί από το 2005 σε μέρος των χώρων του μουσείου και περιλαμβάνει τη δυνατότητα υλοποίησης απτικών εργαστηρίων με αυθεντικά ευρήματα.
