Гуфта мешавад, ки дар соли 1921 дар назди муҷассамаи Гарибалдӣ, ки дар дохили боғҳои Биенналеи Венетсия воқеъ аст, арвоҳе дар тан ҷомаи сурх пайдо шуда, раҳгузаронро бо буксир ва сафарҳо озор медод.Баъдтар ӯро бо Ҷузеппе Золли, як сарбози гарибалдӣ, ки соли 1838 таваллуд шудааст, шинос карданд, ки қасам хӯрда буд, ки ҳатто ҳангоми мурданаш пушти Қаҳрамони ду ҷаҳонро нигоҳ медорад.Аз ин рӯ, Венетсияҳо тасмим гирифтанд, ки дар паси муҷассамаи Гарибалди як муҳофизи биринҷӣ ба симои худи Золли гузоранд. Аз он руз инчониб арвох дигар боре пайдо нашуд.Шумо ҳоло ҳам метавонед ҳарду ҳайкалро ба ҳайрат оред, зеро аллакай таърихи афсонавии онҳоро медонед.
