Кафедраи Фермо, ки ба Санта Мария Ассунта бахшида шудааст, ҳамчун шаҳодати таъсирбахши таърих ва эътиқод дар шаҳр аст. Таърихи он аз асри 12, вақте ки сохтмони он оғоз ёфт, сарчашма мегирад. Дар тӯли садсолаҳо, калисо аз таъмир ва васеъшавии сершумор гузаштааст, ки намуди зоҳирии мо имрӯзро ба ҳайрат овардааст.Фасади собор як омезиши ҷолиби услубҳои меъмории романескӣ ва готикӣ мебошад. Тафсилоти меъморӣ, аз қабили аркҳо ва порталҳои кандакорӣ, мушоҳиди бодиққатро мафтун мекунанд. Равзанаи боҳашамати марказии садбарг бо сохтори мураккаби худ ва ороишҳои кандакорӣ, ки маҳорати истисноиро нишон медиҳанд, чашмро ба худ ҷалб мекунад.Ба собор ворид шуда, кас худро дар муҳити садоқати амиқ ва муқаддасот ғарқ мекунад. Дар дохили он як нефҳои васеи марказӣ ва як қатор калисоҳои паҳлӯӣ хос аст, ки дар ҳар яки онҳо асарҳои санъат ва ороиши дорои арзиши бузурги таърихӣ ва бадеӣ мавҷуданд. Деворҳо бо фрескаҳо оро дода шудаанд, ки ҳикояҳои имонро нақл мекунанд ва дар калисоҳо муҷассамаҳо ва расмҳо мавҷуданд, ки аз анъанаҳои ғании бадеии минтақа шаҳодат медиҳанд.Яке аз унсурҳои ҷолиби Дуомо ин хори чӯбии кандакориаш аз асри 16 мебошад. Детальхои начибона ва манзарахое, ки дар дУконхои хор тасвир шудаанд, махорат ва фидокории устохои замонро ифода мекунанд. Ин мӯъҷизаи бадеӣ як ганҷи ҳақиқӣ аст, ки ба таъриф ва қадр кардан лозим аст.Илова ба аҳамияти динӣ ва бадеии худ, калисои Фермо низ дар таърихи шаҳр нақши муҳим дорад. Дар тӯли садсолаҳо, он мизбони чорабиниҳо ва маросимҳои муҳим буд ва ҳамчун ҷои нишаст ва намоз барои ҷомеаи маҳаллӣ хидмат мекард.Бурҷи занги собор, ки дар паҳлӯи калисо ба таври бениҳоят баланд аст, як имконияти нодирест барои лаззат бурдан аз манзараи панорамии шаҳри Фермо ва теппаҳои нарм атрофи он. Ба қуллаи он баромадан дурнамои ҳайратангезро пешкаш мекунад ва ба шумо имкон медиҳад, ки зебоӣ ва ҳамоҳангии манзараи атрофро дарк кунед.Кафедраи Фермо аз як бинои оддии динӣ бештар аст. Ин рамзи ҳувият ва анъана барои ҷомеаи Фермо мебошад. Он садоқат ва садоқати сокинони онро дар тӯли садсолаҳо таҷассум мекунад ва як нуқтаи муҳими истинод барои ҳаёти маънавӣ ва фарҳангии шаҳр мебошад.
