Художественная ва архитектурная мансаб Микеланджело-долгая мансаб, длившаяся дур дигар аз мансаб Леонардо е Рафаэля, – развернулась дар дарозмуддат схватке жонглирования байни Флоренцией ва Римом, байни банкирами Медичи ва папами дини мубини Рум Калисо, то ки аъзои оила Медичи оғоз не худ шудан избранными папами, он ду дар силсилаи зери номҳои Шер X ва Климента VII. Маҳз падарам Лев X, родившийся дар флоренсия машғул зери номи Джованни де Медичи, тасмим таъмин шоистаи ҷои погребения дар зодгоҳи падари худ Лоренцо Великолепного, худ тағо, амак, хола Джулиано, бародари худ Джулиано, герцога Немурского, ва набераи худ Лоренцо, герцога Урбино. Тахмин карда шуда буд, ки давоми ду соли охир ду нафар таҳсилро нигоҳ доштани вазъи оила, балки ҳам мурданд молодыми. Микеланджело супориш дода шуд, ки сохтмони нав ризницу, пристроенную ба калисои Сан-Лоренцо ва бурида чанд монументальных гробниц. Баъди боздид аз Академияи ва Уффици ташриф он чӣ имрӯз маълум часовни Медичи, гарчанде метавонад садои каме мрачным. Аммо ин танҳо таассуроти аввалин, вақте ки шумо ба зудӣ гузашта аввалин зиеди восьмиугольного бино, ки дар асл буд, зиеда аз поздним илова. Аммо чашмони шумо ва дили загореются, вақте ки шумо доберетесь то нав ризницы ва дид, ба монанди дарахти ва миена Микеланджело. Мадонна бо младенцем, примечательная худ торжественностью ва безмятежностью, ҷашни ҷои погребения Лоренцо Великолепного ва бародараш. Ҷавон ҷанговари, облаченный дар доспехи, - ин Джулиано, герцог Немурский, охраняемый рӯзи (ки шахс пурра) ва шаб. Пеш, созерцательный, ба маблағи Лоренцо, герцог Урбино, аз рассветом ва закатом, ки рамзи мор оғоз ва интиҳои. Душвор аст, гуфтан, ба маблағи ое шумо соатҳои истода, аз он ҷо Тихом созерцании е танҳо гурезад, ошеломленный шиддатнокии рақамҳо unbelievable, онҳо выражением ва онҳо значимостью. Барои худи калисои Сан – Лоренцо, ки дар ин солҳои байни 1516 ва 1534 сол-Микеланджело спроектировал нав намои шуд, ки революционным нисбат ба преобладающими тенденциями он вақт. Вале агар имрӯз шумо взглянете дар намои калисо дар майдони пас аз чанде бинед, ки он замысел ҳам буд, амалӣ шуда. Ҳамсоя Лаврентийской библиотеке ("Лаврентийская" - прилагательное аз Лоренцо), аз тарафи дигар, ое боз чизе ҳаст, ки, ки маҷбур ба шумо разинуть даҳони. Шумо пинҳонӣ аз галерей ва оказываетесь рӯ ба рӯ бо лестницей, чунин он шумо акнун на дид. Ин буд, боз як кори, ки Микеланджело на реализовал худаш, балки нардбоне, ки шумо мебинед, имрӯз, айнан чунин, чунон ки предполагал Микеланджело, ҳарчанд сохта шуда аз санг, ва на аз он дарахт, ки чӣ тавр предполагал он меъмор. Микеланджело прислал глиняную модели аз Рум, зеро ҳеҷ дигар мехост, ки ташрифи Флоренцию. Баъзе мегӯянд, ки ӯ буд, бад хислати.
