آرشیو دولتی ناپل در صومعه باستانی بندیکتین سانتی سورینو و سوسیو در قلب مرکز شهر باستانی قرار دارد. تاریخچه آن از قرن نهم به حضور بندیکتینها مرتبط است که صومعهای را در آنجا تأسیس کرده بودند که در سال 902 جسد S. Severino و پس از مدتی بقایای S. Sossio را که در Miseno یافت شد، منتقل کردند. . صومعهای به نام آتریو دل پلاتانو، قدیمیترین قسمت صومعه، نام خود را از درختی گرفته است که - طبق قانون 34platnda - توسط سنت بندیکت کاشته شده است. چرخه نقاشی های دیواری رنسانس آن کامل ترین در شهر است و قسمت هایی از زندگی قدیس را به تصویر می کشد. در سال 1515 توسط آنتونیو سولاریو معروف به "لو زینگارو" تکمیل شد. در کنار آن، دو حیاط دیگر باز می شوند: دهلیز اول مربوط به ورودی اصلی است، در حالی که دومی، دهلیز کاپاسو، به محقق مشهور ناپل که نقش مدیر آرشیو دولتی ناپل را بر عهده داشت، اختصاص دارد. سرانجام، به دهلیز مرمرها می رسیم که در سال 1598 آغاز شد و در سال 1623 تکمیل شد، که نشان دهنده اوج برنامه نوسازی صومعه در دوران رنسانس است. در داخل اتاقهای به یاد ماندنی وجود دارد: بخش راهبان، اکنون اتاق کاتاستی، نقاشیهای دیواری توسط بلیزاریو کورنتزیو در اوایل دهه 1600 با تمثیلها، چهرههای تمثیلی و صحنههایی از انجیل. سفره خانه، اکنون سالا فیلانجیری، با نقاشی دیواری بزرگ که نشان دهنده تکثیر نان ها و ماهی ها و تمثیل پایه گذاری نظم بندیکتین است، همچنین توسط کورنزیو. سالا تاسو که به یاد اقامت شاعر در صومعه بندیکتین گفته می شود. در سال 1799 صومعه به دلیل مشکوک همدردی راهبان با ایده های انقلابی سرکوب شد و این بنا برای مدت کوتاهی قرار شد تا آکادمی مارینا را در خود جای دهد. اثاثیه چوبی با ارزش نیز مشخصه برخی از اتاق های طبقه سوم است که در آن وزارت امور خارجه و آرشیو فرنسیان نگهداری می شود، در حالی که داروخانه کمی خلوت است و با قفسه های منبت کاری شده و کفپوش های زیبا مشخص می شود. اتاق های طبقه چهارم نیز قابل توجه است: کتابخانه; دانشکده دیرینه نگاری، آرشیو و دیپلماتیک؛ سالن دیپلماسی؛ تالار آرشیو نجیب و محیطی که بیشتر اسناد تولید شده توسط اتاق سلطنتی خلاصه را در خود جای داده است.
