ارمیتاژ سانتونوفریو ال مورون

ارمیتاژ با قدمت قرن سوم مکانی است که بیشترین ارتباط را با داستان پیترو دا مورون دارد که با نام سلستین پنجم پاپ شد و متعاقبا به عنوان سنت پیتر اعتراف کننده مقدس شد. این غار واحه ای از صلح و معنویت است که اولین پناهگاه فروتنانه زاهد گوشه نشین بود. در داخل حجاج انجام مراسم باستانی و" غیردولتی " به درمان, به عنوان سنت دیکته, از درد مفاصل با دروغ گفتن برای چند لحظه بر روی غار سنگی که بستر زاهد گوشه نشین مقدس بود. ارمیتاژ با مشرف به دره پلگنا هنوز ظاهر شدید و غیرقابل دسترسی خود را در زمان مقدس حفظ می کند. جالب ترین و خاطره انگیز ترین منطقه شامل سخنوری و دو سلول بعدی محل زندگی سنت پیتر سلستین و برکت روبرتو دا سال است. سخنوری پوشیده از نقاشی های دیواری است که توسط استاد غیریهودی دا سولمونا در سال 1200 اجرا شده است. قسمت پایین نشان دهنده مصلوب شدن با مری و سنت جان در پای صلیب است. در دیوار سمت چپ پرتره ای از سلستین دیده می شود که با عادت صومعه ای و با روپوش سفید به تصویر کشیده شده است. در مرکز, یک محراب ساده و باستانی در وسط یک مصلوب شدن سنگ تعبیه شده است که, با توجه به سنت, سلستین پنجم می توانست در طول توده که او در اینجا در لباس پاپ قبل از رفتن به ناپل جشن پر برکت. این ساختمان شامل مجموعه ای از سلول ها و اتاق ها است که اخیرا مرمت شده اند و تا اوایل این قرن چهره های منزوی از زاهدان مذهبی و سکولار را در خود جای داده اند.

تاریخچه و افسانه: در اینجا پیترو انجلریو, اینده پاپ سلستین پنجم, صرف بیشتر عمر خود را. در دیوارهای خود خاطره پاپ سلستین پنجم وجود دارد, یک اعتراف مقدس, که در اینجا در خرداد بازنشسته 1293. این ارمیتاژ گذشته توسط فراپیترو پس از 1290 ساخته شده بود, او وجود دارد در حل و فصل 1293 اما باقی مانده وجود دارد تنها یک سال, تا روز او پاپ انتخاب شد. ارمیتاژ در سال 1807 به دنبال سرکوب برخی دستورات مذهبی رها شد اما بعدا دوباره توسط مجموعه ای از زاهدان غیر روحانی و مذهبی ساکن شد. در داخل این دیوارها, در حالی که رعایت سریع توبه به افتخار فرض باکره و سنت. سنت می گوید که مصلوب شدن که سنت دعا کرد با سرش اشاره کرد و تنها پس از پیتر این کلمات را تلفظ کرد: "من موافقت خود را به نذورات کالج مقدس می دهم و پاپ عالی را می پذیرم. باشد که خداوند به من کمک کند جدی ترین یوغ را تحمل کنم". پترارک, در د ویتا سولیتاریا, بازگو زندگی روبرتو دا سال, نام سکولار که سانتوچیو بود, و به یاد که او, در لحظه ای که سلستین پنجم در مورد به ترک سانتونوفریو بود, قبل از او زانو زد و او را برای برکت مقدس خواسته. پیتر پس از کناره گیری از مقام پاپی به سانتونوفریو بازگشت و تا فوریه 1295 پنهان ماند که با تمایل به رسیدن به پوگلیا برای شروع یونان رفت.

مناسک و مناسک: محل عبادت مقصدی برای زیارت و مناسک تسلی دهنده است, مانند مالش (لیتوتراپی) از اعضای بدن دردناک بر روی دیواره های غار که در منطقه زیر ارمیتاژ ساکنان سلستین باز می شود; غار دارای یک چکیدن از اب, که ویژگی وفادار تاوماتورژی قدرت و همچنین مجموعه ای از گرد و غبار, لایمستون و شاخه های گیاهان در حال رشد در اطراف پناهگاه و پرتاب سنگ از تراس که نماد تاثیرات منفی و درد است. این قدیس در 12 خرداد و همچنین در 19 مه روز مرگ سلستین پنجم جشن گرفته می شود وفاداران به ارمیتاژ می روند.