این آرامگاه شامل یک نمازخانه و دو اتاق حفر شده در صخره برای زاهدان است. دسترسی می تواند از طریق چهار پله مختلف باشد که همیشه در صخره حفر شده اند. یکی در شمال از 30 پله تشکیل شده است، در حالی که یکی در جنوب طولانی تر و نامنظم تر است. سپس دو راه پله در مرکز بالکن وجود دارد که یکی از آنها Scala Santa نام دارد. در امتداد بالکن یک مخزن برای جمع آوری آب باران وجود دارد.آرامگاه احتمالاً منشا بسیار باستانی دارد، قبل از سال هزار. در حدود سال 1250 پیترو دا مورونه، پاپ آینده سلستین پنجم، آن را اغلب با استفاده از آن بازسازی کرد. قدمت نقاشی های دیواری بالای درگاه ورودی به این دوره بازمی گردد.در نمای کلیسا آثاری از نقاشی های دیواری دیده می شود که به دلیل آب و هوا و کتیبه هایی که سطح آن را خراشیده است به شدت آسیب دیده است. درگاه کلیسا از یک آرشیترو سنگی ساده تشکیل شده است.فضای داخلی کلیسا مستطیل شکل است که طول آن 70/7 متر و حداقل عرض آن 3 متر و حداکثر 4 متر است. روشنایی توسط یک در فرانسوی تضمین می شود، در حالی که پنجره دوم به یک طاقچه نیم دایره تبدیل شده است.طاقچه محراب مجسمه چوبی سنت بارتولمیوس را در خود جای داده است که با چاقو به تصویر کشیده شده است. این مجسمه در 25 آگوست پس از پایین آمدن به رودخانه کاپولا ونا برای حمام کردن طبق آیینی بسیار قدیمی توسط مؤمنان حمل می شود و سپس مجسمه قدیس را به کلیسای روستا می برند و تا 9 سپتامبر در آنجا باقی می ماند.
