بوریانو که در چند کیلومتری یافتههای معروف اتروسکی وتولونیا قرار دارد، دهکدهای کوچک قرون وسطایی است که بین سبزههای جنگلی پر زرق و برق و آسمان آبی Maremma قرار گرفته است.
بوریانو که در حدود قرن دهم بهعنوان فیوفی از کنتهای آلدوبراندسکی ساخته شد و ما ساخت اولین سازههای دفاعی را مدیون آنها هستیم، بعداً تحت سلطه خانواده محلی لامباردی قرار گرفت که تا سال 1332 آن را کنترل میکردند، تا اینکه آنها به سینا تسلیم شدند و سپس آن را واگذار کردند. به پیسانی ها
در سال 1398، بوریانو توسط Appiani di Piombino فتح شد، بنابراین در سال 1815 بخشی از دوک نشین بزرگ توسکانی شد.
در میان جاذبههای اصلی برای بازدید، میتوانیم Rocca Aldobrandesca را پیدا کنیم، قلعهای باستانی که از آنجا میتوانیم بر دره مرطوب جایی که دریاچه پریل در آن جاری بود، تسلط داشت.
از ساختار اولیه قلعه، مجموعه ای چند ضلعی با محوطه ای مستحکم و حیاط داخلی، امروزه تنها ویرانه های چشمگیری، برخی از دیوارها و یک در ورودی باقی مانده است.
میدان مرکزی در عوض نقطه ملاقات شهر است و در داخل آن بنای سفید معروفی که به کشته شدگان جنگ بزرگ اختصاص داده شده است قرار دارد.
بازدید از کلیسای S. Maria Assunta، با پایه رومی-گوتیک، با طرح مستطیل شکل و سقف خرپایی، نیز بسیار توصیه می شود. در داخل کلیسا، در یک تکیه نقره برجسته و تراشیده، یادگاری (بازو) از سنت ویلیام، قدیس حامی شهر، حفظ شده است.
هر سال، در دومین یکشنبه عید پاک، راهپیمایی به افتخار قدیس با نمایش یادگار او برگزار می شود که از شهر شروع می شود و به هرمیتاژ (فقط 4 کیلومتر دورتر) می رسد که در سال 1597 در مکانی ساخته شده است. مدونا به San Guglielmo ظاهر شد که قبل از تأسیس صومعه Malavalle به اینجا پناه برد.
