Corte Giarola در ساحل سمت راست رودخانه Taro، در نیمه راه بین Fornovo و Pontetaro قرار دارد. این نام از شن تارو گرفته شده است که در دوران رومی یا اوایل قرون وسطی "گلارولا" نامیده می شد. این منطقه، مسطح و محافظت شده توسط دیوارهای محکم، در امتداد جاده کوهپایه ای قرار دارد که به مدسانو، نوچتو و بورگو سان دونینو منتهی می شود. جیارولا از اواسط قرن یازدهم ملک صومعه زنانه سان پائولو بوده است و به محل یک هسته کوچک صومعه تبدیل شده است که در اطراف آن کلیسا، اصطبل و گاوخانه، خانه ها، آسیاب و لبنیات تشکیل شده است و دادگاه روستایی را ایجاد کرده است. خودبسنده. این آسیاب توسط آب کانال Naviglio Taro کار می کرد که از طریق Collecchiello و Vicofertile جریان می یافت و آب را به پارما در Porta San Francesco می آورد.منطقه ساحلی باتلاقی و انبوه از چوب بود، اما با کشت غلات، علوفه، انگور و برنج بازیابی و تولید شد. در قرن شانزدهم، مزارع برنج نیز وجود داشت که در قرن نوزدهم برای سودآوری بازسازی شدند. با این حال، آنها به طور قطعی برای سلامت عمومی مضر در نظر گرفته شدند و در سال 1874 سرکوب شدند. این قلعه، اگرچه اهمیت استراتژیک محدودی داشت، در جریان مبارزه بین گروه هایی که در ابتدای قرن پانزدهم در اطراف مهمترین خانواده های پارما جمع شده بودند، مورد مناقشه قرار گرفت. در سال 1451، دوک فرانچسکو اسفورزا و ارتش کالج به فرماندهی فرانچسکو دوم گونزاگا، قبل از نبرد تارو در 6 ژوئیه 1495 در جیارولا اردو زدند.Giarola بخشی از سیستم قلعه این قلمرو بود و قلعهها یا دادگاههای مستحکمی دیگری در اطراف آن وجود داشت، مانند Madregolo، Collecchio، Segalara و Carona که تقریباً همگی در دست خانواده روسی بودند. این کلیسا، که در اصل یک کلیسای کوچک ساده بود، بخشی از مسیر Via Francigena بود، اما عنوان تمایز Pieve را نداشت و به Collecchio مجاور مربوط به سال 1230 وابسته بود. و طاق های سفالی که برخی از آنها از بازسازی و بمباران جنگ جهانی دوم جان سالم به در بردند. در داخل آن یک بشارت، یک خانواده مقدس و یک تاقچه با چرم کار شده و نقاشی شده حفظ شده است.
