تل آویو، "پایتخت واقعی باهاوس" شهری است که بزرگترین ساختمانهای سبک باهاوس و مدرنیستی را در خود جای داده است. در حالی که صدمین سالگرد مکتب دسائو عمدتاً در آلمان جشن گرفته می شد، تعداد کمی می دانند که تل آویو پیشگام در پذیرش این جنبش معماری بود.در طول دهههای 1930 و 1950، تلآویو، که در آن زمان هنوز تحت فرمان بریتانیا بود، شهری بود که به سرعت در حال رشد بود، تشنه آینده و در جستجوی یک هویت متمایز جدید. در آن سال ها، هزاران معمار یهودی آلمانی که از آزار نازی ها گریخته بودند، میراث مکتب دسائو را با خود آوردند و آن را به شکلی منحصر به فرد از مدرنیسم ترجمه کردند.بیش از 4000 عمارت ساخته شد که دارای خطوط ساده و زیبا، بالکن های نواری و باغ های گرمسیری است که مشخصه سبک باهاوس است. این جنبش معماری تقریباً به نمادی از اسرائیل جدید تبدیل شد، سرزمین موعودی برای یهودیانی که از آلمان نازی مهاجرت کردند.در سال 2003، یونسکو اهمیت این مجموعه برجسته از ساختمانهای مدرنیستی را تشخیص داد و به محله شهر سفید تلآویو وضعیت میراث جهانی را بخشید. «شهر سفید» به نمادی از معماری باهاوس و مرجعی برای دوستداران طراحی و هنر تبدیل شده است.برای جشن صدمین سالگرد «شهر سفید» و حفظ میراث آن، شهرداری تلآویو و جمهوری فدرال آلمان برای بازسازی خانه نمادین ماکس لیبلینگ متحد شدهاند. این سازه به مرکز شهر سفید تبدیل شده است، مکانی که موزهها، فضاهای نمایشگاهی و کنفرانس، کافهها، کتابفروشیها، کارگاهها و محوطههای کودکان را در خود جای داده است. علاوه بر آن، کتابخانه ای برای پژوهشگران ارائه می دهد و به عنوان اقامتگاه هنرمندان نیز عمل می کند.مرکز شهر سفید به کانونی برای علاقه مندان به سبک بین المللی و کسانی که مایل به کشف میراث جنبش باهاوس در تل آویو هستند تبدیل شده است. این یک فرصت منحصر به فرد برای یادگیری و تجربه تأثیر این جنبش هنری و معماری در شهر است.در نهایت، تل آویو شهری است که یکی از مهمترین مراکز باهاوس و ساختمانهای مدرنیستی را در جهان دارد. "شهر سفید" یک گنجینه معماری است که گواه توانایی تل آویو در پذیرش نوآوری و هنر است و برای بسیاری نماد امید و تولد دوباره است.
