فرارا و سالن از ماه

اگر منبع از پالازو Schifanoia قدمت آن به پایان قرن چهاردهم که آلبرتو d'استه ترویج ساخت خارج از بافت شهری این شهر بدون شک وجود دارد که این تصویر از کاخ طور جدایی ناپذیری به شکل Borso d'استه خداوند از شهر بین 1450 و 1471 و به اصطلاح سالن ماه. Borso از زمان 1467 در گسترش لذت خانواده تصمیم گرفت حتی بزرگترین محیط زیست ، محور کل ساختمان را تزئین کند. برای این منظور ، در 1469 او تعداد زیادی از نقاشان با هدف تزیین سالن در پیش بینی از انتصاب خود را به عنوان دوک از شهرستان احضار کرد. نویسنده از زلزله برنامه – یک نوع از تقویم که در آن جشن نیازهای Borso باستان اساطیر عربی و طالع بینی مخلوط است Pellegrino Prisciani, منجم و دادگاه کتابدار. تا آنجا که به خالق هنری مربوط می شود ، این مدت طولانی است که در Cosmè Tura شناسایی شده است. آن است که در واقع یک اخبار عاری از هر گونه پایه و اساس و چند یقین مربوط به دستخطی رونویسی کردن دکوراسیون با مراجعه به شرق دیوار که در آن فرانچسکو دل Cossa فعال بود به عنوان اثبات یک نامه که خود او خطاب به Borso در مارس 1470. در بازمانده از دکوراسیون شمال دیوار منتقدان به جای به رسمیت شناخته شده در میان دیگران ناشناس نقاش شناخته شده با نام مستعار "استاد با چشم" Ercole د' Roberti و گراردو توسط Andrea Fiorini از Vicenza.

سالن بزرگ تقریبا 25 متر طول را در حدود 11 در عرض اندازه گیری می کند ، ارتفاع به جای 7 و نیم متر می رسد. سطح رنگ بنابراین رسیده 525 متر مربع, یکی از چهره های که باعث می شود این محیط یکی از بزرگترین چرخه های تزئینی سکولار از رنسانس.

دیوارها با حضور دوازده بخش که به دوازده ماه از سال مطابقت دارد متمایز: از این تنها هفت زنده ماندن. ماه با مناطق که در آن صحنه های زندگی شهری یا درباریان نقاشی شده بودند پراکنده. حس کلی خواندن است افقی از راست به چپ در حالی که با توجه به هر ماه درآمد حاصل در عمودی: در این فوقانی پیروزی خدای حامی از ماه به تصویر کشیده در وسط باند علامت زودیاک خود را decans و در نهایت یکی از آخرین اختصاص داده شده است به افتخارات مشتری به تصویر کشیده شده سه بار در هر صحنه و flaunts فضائل وابسته به دوک در طول سلطنت خود را.

سالن به عنوان یک نوع از جعبه خوش منظره و زیبا گمراه کننده تصور می شد: بیست و دو pilasters رنگ شبیه سازی عملکرد برگزاری سقف چوبی با شروع از نرده بالا تزئین شده با حاشیه زینتی با putti. این عناصر برای شبیه سازی حضور یک فضای گمراه کننده نامیده می شدند, یک نوع از ایوان سرپوشیده باستانی است که در فرارا در زمان Borso d'este باز.