قلعه آلویانو در قرون وسطی به عنوان یک قلعه نظامی متولد شد، دقیقا در حدود سال 995 توسط کنت آفردو که از آلمان آمد. در سال 1490، معمار بارتولومئو d'Alviano، رهبر شجاع، بازسازی خود را آغاز خواهد کرد تا کل ساختار را برای نیازهای زندگی جدید آن قرن ها کاربردی کند. در واقع، این یک نمونه معمولی از یک قلعه رنسانس است که هنوز ویژگی های یک سنگر دفاعی و ساختمان مسکونی را دست نخورده حفظ کرده است.این قلعه موقعیت استراتژیک خود را دارد زیرا مشرف به دره تیبر است و دقیقاً همین موضوع باعث شده است که آن را تماشاگر نبردهای محلی متعدد، به ویژه بین گولف ها و گیبلین ها کند. از اواسط دهه 1600 تا پایان دهه 1800، این قلعه در حراجی توسط خانواده پامفیلی خریداری شد و محل اقامت آنها شد. امروزه تالار شهر در طبقه بالا و یک مرکز همایش مهم در طبقه همکف است.این زیرزمین در حال حاضر موزه تمدن دهقانی «زمین و ابزار» را در خود جای داده است، جایی که مهمترین ابزار و ظروف مورد استفاده خانوادههای آلویان بین پایان دهه 1800 و دوره پس از جنگ در آن به نمایش گذاشته شده است.همچنین در زیرزمین، موزه چند رسانه ای بارتولومئو دالویانو و کاپیتان های اومبریایی ونتورا قرار دارد: این موزه در 1 ژوئیه 2000 افتتاح شد.
